The Battle Continues

I apologize because most of my blog about my weight lost is mostly discouraging. I feel that I am not exerting enough effort. As I've said on my previous blog it is really hard. Here are the main reason and I guess some people could relate to it.

1. People saying that you're fat - Whenever some people see me and say that I'm really big I feel bad. I feel that I am worthless and the effort that I've exerted is useless.

2. Dining out or Going Out - I wanted to see my friends but I dread it at the same time because I would be eating food that I cannot control. Most of the time we would order different dishes mostly high in carbs and fats. It's hard to stay away. I don't want to seclude myself.

3. Food at the House - Normally what I would do is to separate the food that I eat but whenever I see the food that was cooked for my house mates I get tempted.

4. Alone in the gym - I think it should be a protocol to have a gym buddy. It would be funner to go to the gym because you get motivated and you won't notice the work that you are doing. Though there is a downside, you might end up eating after the workout.

5. Personal Problem - if you have personal problem like family, financial or even love that might affect you a lot. I am an emotional eater so a small trigger would get me off track and start binging in food.

Anyway, I usually weigh myself in the gym, It has been a while since I was able to go to the gym. When I went out with a friend last Sunday, the Mercury drug weighing grabbed my attention. So I tried it on. The last measurement I did was last November of 2006 and my weight then was 240. I tried again after a year and I got 212. so it's like 2lbs in a month, damn I need to increase my effort.

NOVEMBER 2006


NOVEMBER 2007

The Battle Continues

I was track again. I apologize because most of my blog about my weight lost is mostly discouraging. I feel that I am not exerting enough effort. As I've said on my previous blog it is really hard. Here are the main reason and I guess some people could relate to it.

1. People saying that you're fat - Whenever some people see me and say that I'm really big I feel bad. I feel that I am worthless and the effort that I've exerted is useless.

2. Dining out or Going Out - I wanted to see my friends but I dread it at the same time because I would be eating food that I cannot control. Most of the time we would order different dishes mostly high in carbs and fats. It's hard to stay away. I don't want to seclude myself.

3. Food at the House - Normally what I would do is to separate the food that I eat but whenever I see the food that was cooked for my house mates I get tempted.

4. Alone in the gym - I think it should be a protocol to have a gym buddy. It would be funner to go to the gym because you get motivated and you won't notice the work that you are doing. Though there is a downside, you might end up eating after the workout.

5. Personal Problem - if you have personal problem like family, financial or even love that might affect you a lot. I am an emotional eater so a small trigger would get me off track and start binging in food.

Anyway, I usually weigh myself in the gym, It has been a while since I was able to go to the gym. When I went out with a friend last Sunday, the Mercury drug weighing grabbed my attention. So I tried it on. The last measurement I did was last November of 2006 and my weight then was 240. I tried again after a year and I got 212. so it's like 2lbs in a month, damn I need to increase my effort.

NOVEMBER 2006


NOVEMBER 2007

IT'S JERICHO THE BITCH!

“Everything I need to learn, I learned in kindergarten”. Bullshit! Everything I need to learn I learned when I graduated. I learned that in life it’s either you get eaten or be eaten (sounds kinky hehehe). They should have prepared us to be warriors in kindergarten. Learned how to fight. They should have thought us the secrets on how not to get affected by the people that was born to be bitches and bastard. To stand up and go for the kill and feel nothing after.

Being brutal is a thing that should have been instilled in the minds of the people. Because kindness suffocates us, it suppresses our emotions. It makes us weak and it kills us. Hiding things from us just to protect us but in the end when you learned the truth it is much more very (all the superlative hehehe) painful. They should have thought us how to block and counter attack. And the counter attack should be deadly. I grew up always being nice trying not to hurt other people feelings but in the end you are the one who carries the burden. I hope I know some martial arts. I have a hidden passion to learn how to throw a knife and hitting the target in the heart.

I don’t like to be nice anymore, you get taken for granted. But I can’t help it, It’s already part of my skin. No matter how bitchy I tried I can’t remove the sugar and spice and everything nice. I wish that there is a chemical "X" that you can take just like the power puff girls so you can have the power to defeat people or a potion that will turn you to Mr. Hyde.

I also would like to say things to people that is playing in my mind and don’t feel guilty about it. I want to be crazy so I can have an excuse to be bitchy. Slowly I’m feeling burned out. Getting tired. I’m tired of listening to other people and wish that sometimes they listen to me and take me seriously and ask me if I'm okay and really mean it.

THINGS I HATE!

I hate people who likes shortcuts I feel everyone is equal they should go the right way. I hate people who are corrupt and try to make money from you. I hate people that pretends they are listening but the don't. I hate interrupters and won’t let me finish my thoughts it makes me feel disrespected. I hate "know it all people" it makes me feel stupid. I hate it when people corrects my grammar because I feel conscious and end up mixing my words and thoughts. I hate people who doesn’t know how to appreciate it makes me feel worthless. I hate perfectionist because nobody is perfect. I hate my life because it’s like a series of unfortunate events come to life and I feel I'm losing control. I hate people who doesn’t answer text messages there’s no excuse for it. I hate people who doesn’t have time for me because I am always available when they need me. I hate it when I feel down and I feel there’s no one to talk too. I hate people who competes with your problem saying there are more unfortunate and there are more unfortunate people than me.

Wow that's relieving, sarap! try nyo! hehehe

disclaimer : minsan lang to pagbigyan niyo na, If you think I'm a bitch or plastic this blog is successful in stirring up your emotions.hahaha I know you feel the same way too.

It's Hard!

What the hell were you thinking? hehehe Dieting is so hard, I feel that any moment I'm going to have a break down and eat all the junkies in the fridge. Last night, I slept around 4 in the morning. I was tossing and turning. I was not hungry but I was salavating for food. I felt I was going crazy.

I texted some of my friends for support just to get my mind off the food. I felt the urge for oral satisfaction. It's still is a long way. Now I know how much discipline is needed to loose weight. Right now it's raining and I'm craving for a hot cup of hazelnut mocha from starbucks. WWWWWWWWAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHH I'm going balistics here. huhuhu

I wanted to go out tonight but that entails eating and having coffee and booze. I don't know what to do. waaaaaaahhhhhh .... waaaaaaaaaaaaahhhhhhhh..... crazy crazy ... grrrrr ...

KABANATA VIII: Ang Paghaharap.

Sa isang madilim na kweba nagplaplano na si Devonika at si Plague pano nila guguluhin ang kamaynilaan. Sabik na sabik na si Plague para maghasik ng lagim. Gustong gusto niya gumanti sa lalaki na nagbigay sa kanya ng sakit.

“Devonika, sa tingin ko ay panahon na para magpakita nako sa madlang tao!”
“I agree, gusto ko na lampasuhin mo yang si Zuper Zion. Para makita ng Bella nayan kung sino talaga ang mas makapangyarihan samin. HAHAHAHA!”
“Pero bago yan, Reyna Devonika. Meron lang akong babalikan na tao. Paparamdam ko sa kanya ang sarap ng sakit na binigay niya sakin.”
“Wala akong pakialam sa personal mong paghihiganti. Gawin mo ang gusto mo. Mas magulo mas maganda!”
“Masusunod mahal na Reyna Devonika!”

Sa isang iglap binalot ng maitim na usok si Plague at naglaho. Naiwan si Devonika sa madilim na kweba. Nagiisip ito kung kakayanin kaya ni Plague ang burahin sa ibabaw ng lupa si Zuper Zion. Hinde na siya makapaghintay. Iwinasiwas niya ang kanyang kamay at sa isang iglap sa harapan nito ay may lumabas na tila isang palabas. Nakikita niya ang bawat galaw ni Plague.

Dumating si Plague sa bahay ni Mike ang lalaking nagbigay sa kanya ng sakit. Nakita niya na bukas ang ilaw sa loob ng kuarto nito. Naglakad si Plague papunta sa pinto at tumagos ito sa ditto. Direretso siya sa itaas na bahagi ng bahay ni Mike. Iwinasiwas ang kamay at sa isang iglap sumabog pabukas ang pinto. Sa may kama ay nakahiga si Mike at may kasamang isang lalaki na mukha rin nerd na katulad niya nun.
“Hello Dear! Do you still remember me?!” Sigaw ni Plague
“Sino ka? Ano ginagawa mo dito” Napabalikwas si Mike sa kama. At isinuot ang robe sa tabi ng kama.
“Ako lang naman ang lalaking binigyan mo ng sakit!” Galit na galit na sabi ni Plague. Nabasag sa maliliit na piraso salamin sa may kuarto at nagpatay sinde ang ilaw.
“Wala akong ginagawa sayo.” Takot na sabi ni Mike.

Ang lalaki na kasama ni Mike sa kuarto ay takot na takot narin. Nagliliyab sa pula ang mga mata ni Plague.

“At ikaw namang bakla ka! Kala mo ba naka-jackpot ka na sa gunggong na to?!” Tingin ni Plague sa lalaki. “Alam mo ba na may sakit na AIDS tong si Mike. Biniktima ka lang niya.”
“Huh?” Utal na sabi ng lalaki.
“hhhhhuuhhh?” gaya ni Plague sa lalaki. “Umalis ka na dito. Bago madamay ka pa sa galit ko layas!” Dumagundong ang boses ni Plague sa buong bagay tila magigiba ito.

Tumakbo papaalis ang lalaki, hindi man lamang nitong nagawang magbihis sa sobrang takot. Tatakas sana narin si Mike pero bumalik ang nagbabagang tingin nito kay Mike.

“At san ka pupunta!” Itinaas ni Mike ang kamay at tila may hinahawakan ito. Natigilan si Mike sa pagtakbo. Tila may sumasakal sa kanya. Lumipad papunta sa harap ni Plague si Mike. Mga dalawang pulgada lang ang layo ng mukha nila sa isa’t isa.

“Hinde mo ba ko na-miss” Malanding tanong ni Plague kay Mike.
“Sososo… Sorry” Takot na takot na sabi ni Mike.
“Sorry?” Ngumisi si Plague.”Wala kang dapat isorry. Dapat nga ako pa ang magpasalamat sayo. Kasi kung hindi dahil sayo di ako magiging ganito.”

Hinalikan bigla ni Plague si Mike. Dumilat ang mga mata ni Mike. Mula sa bibig ni mike ay biglang naglabasan ang mga ugat nito sa katawan. Tila dumadaloy ang itim na likido sa mga ugat nito. Kitang kita ang unti unting pag itim ng balat ni Mike. Nangitim bigla ang mata ni Mike pati ang mga puting bahagi ay nagitim narin. Tila lumalobo ang buong katawan nito. Bigla nalang sumabog sa madaming piraso ang katawan ni Mike. Naiwan si Plague na parang may hinahalikan parin at tumayo na ulit siya ng diretso.

“Hmft! One down more to go! Hahaha!” Halakhak ni Plague.

Biglang binalot ito ng itim na usok at naglaho ang naiwan ang alingawngaw ng tawa ni Plague. Kinabukasan ay naging laman ng diaryo at ng balita sa telebisyon ang nangyari. Nanunuod ng balita si Aling Mila at si Bobby ng marinig nila ang balita.

“Anak, tignan mo to o.” Sabi ni Aling Mila. “Nakakaawa naman tong namatay nato. Sabog sabog yung buong katawan. Tas parang nabubulok ito”

Nilakasan ni Aling Mila ang balita.
“Isang lalaki ang natagpuang patay sa loob mismo ng kanyang bahay. Itinawag sa pulis ng mga kapitbahay nila na tila may gulo na nangyayari sa bahay nito. Marami daw silang narinig na kalabog at pagsabog sa loob ng bahay.” Wika ng reporter sa TV. “Anila, may nakita pa raw sila na isang lalaki nakatapis lamang na tumatakbo papalabas ng bahay nito at dali daliang sumakay ng taxi. Hanggang ngayon ay pinaghahanap parin ng mga awtoridad ang lalaki na nanggaling sa bahay nito. Gulat na gulat ang mga pulis sa nadatnan nila dahil parang nanggaling ang pagsabog sa loob ng katawan nito. Sabi nila ay di naman daw chinopchop ang lalaki bagkos ay sumabog ito na tila pinasukan ng Granada sa loob ng katawan. Hindi parin malinaw ang mga nangyayari at sabi ng mga pulis ay di sila magpapahinga hangga’t malaman nila ang totoong nangyari. Para sa XTV21 News Bimbo Chavez naguulat” Hininaan muli ni Aling Mila ang telebisyon at humarap sa anak.

“Ano kaya nagyari dun no anak. Nakakapang-hilakbot!” Pag-alala ni Aling Mila.
“Oo nga mamu. Dami talagang mga kababalaghan na na nangyayari.” Wika ni Bobby.

Sa isip-isip ni Bobby ay marahil kagagawan ito ng isang makapangyarihan tao. Kinakabahan siya sa maaring mangyari sa susunod na mga araw. Makalipas ang isang araw habang nagpapatrolya si Zuper Zion nakita niya na may kaguluhang nangyayari sa sa Plaza Miranda sa maynila. Bumaba siya upang malaman ang nangyayari. Nakita niya na napakaraming pulis. At sa gitna ng kaguluhang ito nakita niya ang isang guapong lalaki na nakaitim. Tulad niya ay hapit na hapit din ang suot nitong costume. Nagbabaga ang mga mata nito at nababalutan ito ng itim na usok. Itinuro ang dalawang kamay sa isang pulis, may lumabas na itim na apoy mula sa kamay nito at sa isang iglap ay sumabog ang pulis at naging abo. Walang nagawa si Zuper Zion sa bilis ng pangyayari.

“Bwahahaha!” Tawa ni Plague.
“Cynthia!” Sigaw ni Zuper Zion.
“Sino ako? Ako si Plague. Ang mahahatid sayo sa huli mong hantungan” Ngisi nito.
“Gagah ka! Baka ako pa maghatid sayo dun. Nakaitim ka na nga o. Ataul nalang kulang” Pangiinis ni Zuper Zion.

Tumira muli ng itim na apoy si Plague pero nagawang maiwasan ito ni Zuper Zion. Sa halip ang natamaan ay ang sasakyan ng pulis at sumabog ito. Sa sobrang takot ng mga pulis at mga usisero ay nagtakbuhan ang mga ito. Naiwan na lamang si Zuper Zion at Plague sa Plaza.

“Teka nga. Bat ka ba nangugulo dito” Urirat ni Zuper Zion.
“Regalo ako sayo ni Diva Devonika! Ako si Plague” Sagot ni Plague. At pumorma ng parang sumasali sa body building contest.
“Ay ganun. Guapo ka sana kung di ka lang masama. Hihihi.” Hagikgik ni Zuper Zion.

Tumira muli ng itim na apoy si Plague. Tumama ito sa katawan ni Zuper Zion. Tumilapon si Zuper Zion sa malapit na building at tumagos ito dito. Mabilis na lumipad pabalik si Zuper Zion at direretso ito sa sikmura ni Plague. Timilapon din papunta sa isa pang building si Plague. Tumagos ito sa ilang building. Biglang may itim na usok na lumabas sa harap ni Zuper Zion at lumitaw sa kawalan si Plague. Akmang hahalikan ni Plague si Zuper Zion. Pero nagawang iharang ni Zuper Zion ang kamay niya sa pagitan nila. Itinulak.

“Excuse me, ano ko easy to get? Heskyusmeh! Di ako pokpok! I don’t kiss on the first meeting” Galit na galit na sabi ni Zuper Zion.

Habang hawak hawak ni Zuper Zion ang mukha ni Plague ay nagpalabas siya ng kidlat mula sa kamay nito. Di niya binitiwan si Plague at kinuryente niya ang buong katawan ni Plague. Nang binitawan nya si Plague ay napaluhod ito sa harap niya ng walang malay at tumama ang mukha nito sa maselang bahagi ni Zuper Zion.

“Tignan mo to! Taking advantage ka ha.” Iritang sabi ni Zuper Zion.

Umikot si Zuper Zion at ni-round house kick niya si Plague. Tumilapon papuntang langit si Plague at naglaho ito. Tumingin sa langit si Zuper Zion at iniligay ang kamay sa ibabaw ng mata niya na parang may hinahanap sa langit at sabay sabing.

“Babush! Nice meeting you! Hahaha” Tawa ni Zuper Zion.


Biglang nagsulputan ng parang kabute ang mga tao sa paligid. Napuno ng usisero sa isang iglap ang plaza. Pinipigilan ng mga pulis ang mga tao na makalapit kay Zuper Zion. Palakpakan ang mga tao sa ginawa ni Zuper Zion. May gusto magpa picture para lagay sa friendster. May gusto na magpa-autograph. Ang iba naman ay makahawak man lang ay ayos na sa kanila. Pumalakpak si Zuper Zion. At pumorma na parang nag kakatapos lang magsayaw ng Flamenco sabay sigaw.

“OLE!” Kumindat siya sa mga tao ay biglang naglaho ito.

Dumating si Miguel sa pinangyarihan ng gulo ngunit huli na siya nakaalis na si Zuper Zion. Tuwang tuwa ang mga tao. Sinabi nila kay Miguel kung pano nilampaso ni Zuper Zion si Plague. Sising-sisi si Miguel at nahuli sya.

Kinagabihan ay dinalaw si Bobby ni Bella Star sa kanya kuarto. Ikinuwento niya kay Bella ang mga pangyayari.

“Madam Bella. Sino ba si Diva Devonika?” Urirat ni Bobby.
“Isang inggiterang Diyosa. Gusto magreyna-reynahan sa Mundo ng mga Diyos” Sagot ni Bella.
“Nagpadala pa siya ng sugo niya. Plague yung pangalan kung di ako nagkakamali” Sabi ni Bobby.
“Hmft. Tignan mo yun gumawa rin ng sarili niyang sugo.” Ngisi ni Bella “Pero wag ka mag-alala Bobby. Mas malakas ka dun. Kayang kaya mo yun.”
“You should have seen mother! Nilampaso ko yung Plague nay un. Kung nakita mo ko magiging proud ka sakin”
“Bobby. Proud naman ako sayo e. Kasi alam ko na kayang-kaya mo sila” Pagmamalaki ni Bella.
“Pero mag-iingat ka parin ha. Tuso yang si Devonika. Gagawin niya ang lahat para pabagsakin tayong dalawa”
“Opo Madam Bella.” Tango ni Bobby.

Biglang nagliwanag ang paligid ang biglang naglaho si Bella. Pagod na pagod si Bobby nun dahil mag-aalas dos na ng madaling araw. Pagkahiga na pagkahiga niya ay nawalan na siya ng malay at himbing na himbing ang tulog niyo.

Samantala, Bumalik si Plague sa Kueba ni Devonika. Hinang-hina ito pero naibalik na nito ang dati itsura mula sa pagiging tutong ng buo niya katawan.

“Hitad ka! Wala kang silbi!” Sigaw ni Devonika.”Nakita ko ang lahat kung pano ka paglaruan ni Zuper Zion”
“Patawarin niyo ko Reyna Devonika” Hiyang hiya na sagot ni Plague.
“Sigurado ngayon na tawa ng tawa yung pesteng Bella na yun” Inis na wika ni Devonika.
“Pero di bale. Re-resbak tayo sa mga yun! At sa pagbabalik natin tayo naman ang hahalakhak.”
“Ano po ang pinaplano niyo Devonika?” Tanung ni Plague.
“Magsasanay tayo, pero habang ikaw ay nagsasanay ako na muna ang bahala sa pang-gugulo.” Iwinasiwas ni Devonika ang kamay. Isang itim na butas na nabalot ng kidlat ang lumabas. “Pumasok ka diyan, inihanda ko yan diyan ka magsasanay. At paglabas mo may ibibigay akong regalo sayo para lalong lumakas ang iyong kapangyarihan.”

Pumasok si Plague sa itim na lagusan at nagsara ito. Naiwan si Devonika na nagiisa loob ng kanyang kweba at nagplaplano ng susunod na hakbang. Kinuha nya ang kanyang tungkod at itinusok ito sa lupa. Dumagundong ang paligid at biglang nagliparan ang mga pink na paniki mula sa labas papasok sa loob ng kweba. Nagsibabaan ang mga ito at naging babae na magaganda na naka-pink na gown. Lumuhod ito sa harapan ni Devonika.

“Ano po ang maipaglilingkod namin sa inyo mahal na reyna” tanung nang isang paniking babae.
“Aalis tayo at mang-gugulo tayo sa lupa!” Sagot ni Devonika.”Bwahaha!”

Sa isang iglap ay naglaho bigla si Devonika at mga babaeng pink na paniki. Nagpunta sila sa lupa. Lahat ng makita nila ay kanilang kinakagat at sinisipsip ang dugo ng mga ito. Samantalang si Devonika ay lumilipad sa hangin at pinapanuod ang kaguluhan na nangyayari sa ibaba.

“BOBBY!! BOBBY!!” Kalabog ni Aling Mila.
Inis na inis si Bobby dahil nakita niya na mag- kuatro palang ng umaga. Di pa siya nakakabawi ng tulog. Pinahirihan niya ang natuyong laway sa bibig niya.
“Mamu! Ano ba!”Binuksan ni Bobby ang pinto ng kanyang kuarto.
“Bobby! Anak bilisan mo umalis na tayo. May mga babaeng pink na nang-gugulo sa bayan. Lahat ng makita nila ay kanilang sinisipsipan ng dugo.”Pagalala ni Aling Mila.

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Bobby sa sinabi ni Aling Mila. Di na niyang nagawang magpalit ng damit at dali-dalian silang lumabas ng bahay. Nakita nila na nagtatakbuhan na ang mga tao. Tumakbo narin si Aling Mila at si Bobby. Sa sakayan ng jeep ay naguunahan ang mga tao na makaalis.

“Mamu. Mauna na po kayo. Dala niyo ba cellphone niyo? Tatawagan ko nalang po kayo. May babalikan lang ako sa bahay” Wika ni Bobby.
“Damuhong bata ka! Ano pa ba babalikan mo dun.” Pag-alala ng ina.
“Aling Mila. Tara na po.” Nakita ni Aling Mila na papasakay narin si Ben sa Jeep kasama ang kapatid nito.
“Basta Mamu! Wag kayong mag-alala sakin. Susunod na po ako. Ben ikaw na muna ang bahala sa Nanay ko ha.” Tumakbo si Bobby pabalik ng bahay. Wala nang nagawa si Aling Mila dahil umandar na ang jeep na sinasakyan niya.

Napunta si Bobby sa likod ng malaking puno at nagpalit ng anyo. Dali-dalian siyang lumipad papuntang sa kinaroroonan ng mga babaeng paniki. Pinagsasapak ni Bobby ang mga babaeng pink na paniki. Sinide kick nya ang iba. Scissor kick. Split sabay sapak. Tumbling ditto tumbling doon. Hanggang sa naipon niya ang lahat sa isang lugar.

“Sino kayo! Bat kayo nang-gugulo dito” Sigaw ni Zuper Zion.
“Kami ang Pink Ladies! Mga alagad ni Devonika.” Nagpormang bioman ang mga pink ladies.
“Devonika na naman. Nagpadala na naman ng mga alipores. Di na nadala! Bumalik pa kasama ang sex bomb girls! Pag nakita ko yan …” Bago pa matapos ni Zuper Zion ang sasabihin ay lumitaw si Devonika sa harap ng mga pink ladies.
“Pag nakita mo ko ano ang gagawin mo? Ha?!” Sigaw ni Devonika.

Natulala bigla si Bobby. Nagulat siya kay Devonika. Di niya akalain na napaka-ganda diyosa nito. Pero naisip niya na mas maganda siya rito. Nang nabawi ni Zuper Zion ang pagkamangha kay Devonika ay sumagot ulit ito.

“Isusumbong kita kay Madam Bella” Ang tanging nasabi ni Zuper Zion.
“Bwahaha. Sa tingin mo ba may magagawa si Bella” Pang iinis ni Devonika. “Nasan siya ngayon? Ni hindi nya ko kayang harapin. Isa lamang siya sa mga pipitsuging mga Diyosa.”
“Wag kang magsalita ng ganyan kay Madam!” Umikot si Zuper Zion at biglang tinira ng kidlat si Devonika. Ibinuka ni Devonika ang kamay niya. Parang supot na paputok ang itinirang kidlat ni Zuper Zion.
“Hahaha! Yan lang ba ang kaya mong gawin?” Biglang naglaho si Devonika ngunit narinig parin ang alingawngaw ng boses niya “Pink Ladies. Kayo na bahala sa kanya!”

Nagliparan ang mga Pink ladies ang pumalibot kay Zuper Zion. Pumorma si Zuper Zion. Inihanda ang sarili sa pag-atake ng mga Pink Ladies. Sabay-Sabay na umatake ang mga pink ladies. Tulad ng dati karate dun. Sipa dito! Sipa Dun! Tumbling dito! Tumbling dun!

Napapagod na si Zuper Zion. Parang walang kapaguran ang mga Pink Ladies. Naiisip niya na napakalakas ng mga ito. Umikot si Zuper Zion ng napakabilis sa sobrang bilis ay nakubo siya ng isang malaking ipo ipo. Sumama paitaas ang mga Ladies. Sa pagikot ng Ipo-ipo. Sinubukan lumipad ng mga kalaban para makawala pero sobrang lakas ng pwersa ng ipo-ipo. Nagpaikot-ikot si Zuper Zion. Iniisip kung ano ang gagawin sa mga babaeng paniki. Naisip niya na since mga bampira ang mga ito ay panigurado na di pede ang mga ito na maarawan. Napansin nya na papasikat na pala ang araw. Binilisan niya ang pagikot lalo hanggang umabot sila sa kalangitan. Suminag ang araw ang tumigil si Zuper Zion sa pagikot. Hilong hilo ang mga Pink Ladies. Bago pa sila makapaglaho ay nasikatan na sila ng araw. Isa isang sumabog ang mga ito. Parang New Year sa isip isip ni Zuper Zion.

Tumigil sandali si Zuper Zion sa hangin at pinagmasdan ang ganda ng umaga. Bumaba na siya sa bayan. At muling nagpalit ng anyo. Pagbalik niya sa bahay ay nandun na si Aling Mila, Ben at ang kapatid nito. Binatukan ang anak sa pag-alala.

“Mamu, bat nandito kayo sabi ko sa inyo diba umalis na kayo.” Wika ni Bobby.
“Sabi ko nga kay Aling Mila na wag na magalala pero nagpumilit siya na bumaba.” Sagot ni Ben. “Nung nakita ko na bumaba siya ay bumaba narin ako.”
“Sa tingin mo maiiwanan kita dito. Damuho ka!” Galit na galit na sabi ni Aling Mila. “San ka ba nagpupunta?”
“E may kinuha lang po ako. Nung pagbalik ko ay nakita ko na dumating si Zuper Zion. Nagtago nalang po ako. Alam ko naman na kayang kaya ni Zuper Zion yun e” Pagmamalaki ni Bobby.
“Hushu! E pano kung di kinaya ni Zuper Zion e di patay ka na rin ngayon.” Galit na sabi ni Aling Mila. “Nadamay pa tuloy tong magkapatid na to para sumama sakin.”
“Ben pasensya ka na ha. Maraming Salamat nga pala sa pag-alala mo sa nanay ko” Namumula ang mga pisngi ni Bobby.
“Walang anuman Bobby, Sinu-sino pa ba naman magtutulungan kundi tayu-tayo.”Wika ni Ben.
“Uyyyy si kuya namumula!” Biro ng kapatid ni Ben. Nahiya bigla si Ben at inipit sa kili-kili ang ulo ng kapatid.
“Sa tingin ko Mamu, Ligtas na tayo. Kasi wala na yung mga babaeng paniki.” Iwas ni Bobby sa usapan.
“Oo nga. Buti nalang at dumating si Zuper Zion.” Ani ni Aling Mila.
“Mauna na po kami. Aling Mila.” Pagpapalam ni Ben.
“O sige, wag mo nako tawagin na Aling Mila ha. Tita nalang o kaya Mamu narin! Hehehe” Biro ni Aling Mila.
“O sige po, Tita” Nagpaalam na ang magkapatid ang umuwi na sa bahay nila.

Pumasok na sa loob ng bahay sila Aling Mila at Bobby. Sa sobrang pagod ay bagsak na naman sa kama si Bobby. Hindi niya na inaalintana kung babalik pa si Devonika o kaya si Plague. Alam niya na kakailanganin nya ang lakas para matalo ang mga ito.

Itutuloy…

KABANATA 7: Mr. DreamBoy

Malaki na ang nagagawang tulong ni Zuper Zion sa katahimikan ng bansa. Natatakot na ngayon ang mga kidnapper, holdaper, snatcher at kung ano ano pang may ER. Alam nila na lagging may nagmamasid sa kanila at pipigil sa mga katiwalian nila.

Masaya si Bobby sa mga nangyayari. Kahit papaano naman ay nakakapagpahinga sya. Nagagawa na niya ang mga bagay na personal tulad ng pag shopping, pagpapa- parlor at higit sa lahat ang pagpa-spa. Binigyan niya rin ng panahon si Aling Mila. Matagal-tagal narin na panahon simula ng nag-“Bonding” sila ng nanay niya. Si Aling Mila ay masasabing huwaran na ina. Napalaki niya ng maayos si Bobby. Ngunit minsan naiisip parin ni Aling Mila na hinde niya naibibigay ang lahat sa anak. Natatakot din siya na pano kung balang araw ay mawala na siya sa mundo. Magiging magisa si Bobby sa buhay. Minsan nga e kung sinu-sinong lalaki ang inuuwi niya para ipakilala sa anak.

Isang araw habang namamalengke si Aling Mila di niya akalain na may isang lalaki na mapapakilala niya kay Bobby.

“Naparami ata ang nabili ko sa palengke.” Sa isip-isip ni Aling Mila “Hay napaka-bigat naman nito.”

Habang papalabas siya ng palengke biglang may umagaw ng bag niya. Nasisisigaw si Aling Mila at humingi ng tulong sa mga tao. Walang nagawa ang ibang tao kundi ang manuod nalang sa nangyari. Biglang may isang lalaki na tumakbo at hinabol yung snatcher. Sa awa naman ng diyos ay naabutan niya yung snatcher. Napalaban ito at nagtamo ng ilang galos sa katawan dahil may dalang patalim yung snatcher. Pagbalik ng lalaki ay iniabot niya kay Aling Mila yung bag na ninakaw sa kanya.

“Ay maraming salamat. Iho” Tuwang tuwang sabi ni Aling Mila.
“Walang anuman po, napakaraming mga mandarambong talaga ngayong panahon na to” Wika ng lalaki
“Ano bang magagawa ko sayo para mapasalamatan ka?” Tanung ni Aling Mila.
“Naku ok lang po yun. Sige po mauna na po ko sa inyo.” Wika nung lalaki
“Sandali. Bat di ka muna sumama sa bahay naming para magamot yang mga sugat mo para narin dun ka makapagpananghalian” Pagpilit ni Aling Mila.
“Nakakahiya naman po” sabi ng lalaki.
“Peskeng bata ire! Wag ka na mahiya. Yun nalang magagawa ko para mapasalamatan ka.

Pumayag din sa wakas ang lalaki. Matipuno ang pangangatawan ng lalaki. Kahit na medyo Moreno siya ay makikita parin ang kagandahang lalaki nito. Nagulat ito nang malapit na sila sa bahay ni Aling Mila.

“Taga-dito rin po ako” wika nung Lalaki “Bagong Lipat lang po kami diyan sa tapat ng bahay niyo.
“Ah ganun ba? Kaya pala parang pamilyar ang itsura mo, kayo pala ang lumipat diyan kila Mameng” Wika ni Aling Mila.
“Ako nga po pala si Ben” Pakilala ng lalaki.
“Ako si Mila, Nanay nalang ang tawag mo sakin” Sabi ni Aling Mila. “Kasama mo ba mga magulang mo?”
“Nasa probinsya po sila. Kami lang po ng kapatid ko na babae ang lumipat diyan. Tapos na po ko ng pag-aaral at nagtratrabaho na. Yung kapatid ko naman ay nag-aaral po ng Narsing.” Kwento ni Ben.
“Ah ganon ba. Mamaya pagka-gamot ko at pagluto ng pagkain tawagin mo na yung kapatid mo at dito na kayo mananghalian samin” Alok ni Aling Mila.
“O sige po. Maraming Salamat po”

Habang papalapit na sila sa Bakery at natanaw na ni Bobby ang kanyang ina. Lumapit ito para salabungin ang ina.

“Mamu, tulungan ko na po kayo diyan” Wika ni Bobby.
“Bobby, eto nga pala si Ben. Tinulungan niya ko kanina kasi may nag-snatch sa bag ko kanina.” Kwento ni Aling Mila.
“Naku Mamu, wala bang nangyaring masama sayo?” Pag-alala ni Bobby.
“Wala naman, Etong si Ben ang maraming galos. Pumasok ka na sa bahay at kunin mo yung first aid kit.”
“Sige po. Mamu” Sumunod nalang si Bobby.

Tumango nalang si Bobby kay Ben tanda ng pasasalamat. Nasa-isip isip ni Bobby na isa na naman to sa mga pakana ng Nanay niya para magkaroon siya ng boyfriend. Medyo naiirita siya pag ginagawa ito ng kanyang ina. Ayaw niya kasi na pina-pakialaman siya pag dating sa pag-ibig.

“O Ma, Eto yung first aid kit” Iniwan nalang ni Bobby sa lamesa ang gamit.
“Sandali. Ikaw na nga mag-gamot dito kay Ben” Wika ni Aling Mila “Magluluto lang ako ng tanghalian”
“Ma, ang laki laki ng damulag niyan noh! Kaya na niya gamutin sarili niya” Pagtataray ni Bobby.
“Peskeng bata ka, kung di dahil sa kanya nawala na yung bag ko” galit na sabi ni Aling Mila.
“Hmmm. Tita, Mauna na po ko sa inyo” Nahihiyang wika ni Ben. “Sa bahay nalang ako mag-aayos ng sarili. Diyan lang naman sa tapat yung bahay naming.”
“Care ko!” Iritang wika ni Bobby.
“O sige, pasensya ka na ha Ben. May regla ata tong anak ko e. Padadalhan nalang kita ng pagkain sa inyo” wika ni Aling Mila.

Ngumiti nalang si Ben at nagpaalam na. Hiyang-hiya si Aling Mila sa inasal ng anak. Kung pede nga lang niya konyatan sa ulo ang anak ginawa na niya kaso di lang niya abot. Pagkaluto ng ulam ay tinawag na niya si Bobby.

“Bobby! Bobby!” Tawag ng ina.
“Yes, Mamu.” Mabilis na sagot ni Bobby.
“Dalin mo nga tong pochero na niluto ko diyan kila ben” Utos ng Ina.
“Ayoko nga Mamu, mamaya isip pa nung ulikba na yun na may gusto ko sa kanya” Wika ni Bobby.
“Susunod ka ba? O gusto mo ibuhos ko tong mainit na mangkok ng pochero sa Ulo mo?!” Pananakot ni Aling Bella.
“Mamu naman! Sige na nga eto nap o. Hmft” Irap ni Bobby.
“Hihihi. Susunod ka rin pala e dami pang drama nire” Hagikgik ni Aling Mila
“Naku Mamu. Alam ko na balak niyo ha! Kung ako sa inyo itigil niyo na yan!” Iritang sagot ni Bobby.

Dala dala ang isang bowl ng pochero ay binagtas ni Bobby ang kalye at kumatok sa bahay nila Ben.

“Tao po, Tao po!” Katok ni Bobby.

Binuksan ni Ben ang pinto, wala itong pang itaas na damit at nakatapis lang ito ng tuwalya. Nagulat si Bobby sa nakita, ang ganda ng katawan ni Ben. Di namalayan ni Bobby na naka-nganga na pala siya.

“Para kang na nuno? Hehehe” Pabiro ni Ben
“Ha? Ah …. Eh …. Nga pala pina-bibigay ni Mamu.

Iniabot ni Bobby yung ulam. Napansin niya na magandang lalaki pala si Ben. Bagay sa kanya ang kulay niya kahit na Moreno ito.

“Salamat Bobby ah.”Inabot ni Ben ang bowl at napahawak ito sa kamay ni Bobby ng aksidente.

Nagulat si Bobby at nabitawan ang ulam at nabasag ang mangkok. Humingi ng pasensya si Ben. Sabi niya kay Bobby ay siya nalang ang maglilinis nito pero sabi ni Ben na wag na magatubili. Umuwi si Bobby at habang naglalakad.

“Gagah ka talaga Bobby! Naka-kita ka lang ng katawan nagkaganyan ka na!” Kinakausap niya ang sarili. “Hmft. Ulikba parin siya. Si Mamu may kasalan nito eh… ggrrrrr… nagmukha tuloy akong tanga.”

Habang nagsasandok ng panibagong pochero ay naalala ni Bobby si Ben. Guwapo pala nga ito at medyo naakit siya. Pero binura niya sa isip niya ito. Sinabi niya sa sarili na hindi na siyang muling iibig pa. Tama na siguro ang paghanga. Hanggang dun nalang yun. Tinawag niya ang katulong nila at ipinadala ang bagong sandok na ulam.

Kinagabihan magsasara na sana sila Bobby. May pumara na owner type jeepney sa tapat nila bumaba roon si SPO3 Magtanggol.. Lumapit ito papunta sa bakery nila Bobby.

“Napadalaw kayo SPO3 Magtanggol.” Nakangiting bati ni Bobby “Ano po maipaglilingkod ko sa inyo?”
“Wala naman gusto lang kitang dalawin” Nakangiting bati ng pulis.
“Naku wala naman po akong sakit.” Namumula na ang pisngi ni Bobby.
“Di naman dapat may sakit para bisitahin kita.” Wika ng Pulis.”Tsaka wag mo na ko i-po po pakiramdam ko kasi ang tanda tanda ko na e.”
“O sige po, este ok” Sagot ni Bobby.
“Julius nalang tawag mo sakin para mas personal” Ani ng Pulis.
“O sige na nga. Julius hihihi” Bungisngis ni Bobby.

Masaya na ang gabi ni Bobby biglang dumating si Ben sa bakery. Ngumiti ito kay Bobby pero sinimangutan ito ni Bobby.

“Good Evening Bobby.” Bati ni Ben
“Ano naman ang kinaganda ng gabi? Kanina maganda pero nung dumating ka nasira na” Inis na sagot ni Bobby. Hindi alam ni Bobby bakit siya naiinis kay Ben wala naman ginawang masama sa kanya. Siguro ay dahil narin sa siguro pakiramdam niya ay pakana ito lahat ng nanay niya.
“Eto naman bibili lang ako ng Ensaymada, field trip kc ni Brenda yung kapatid ko.” Paliwanag ni Ben
“O siya, ilan ba?”
“Beinte pesos na ensaymada. Yung iba i-aagahan na namin” Sagot ni Bobby.
“Hmft. Eto” Iniabot ni Bobby ang supot.”O may kailangan ka pa?”
“Wala na.”
“Ano pa iniintay mo? Supi!” Pagtataray ni Bobby.

Nagkamot nalang ng ulo si Ben at umalis na. Nagtataka bakit imbyernang imbyerna sa kanya si Bobby. Buti nalang at mabait si Ben at di pinapatulan si Bobby.

“Ginugulo ka ba nung mokong na yon?” Tanong ni Julius.
“Naku wag mo na nga pansinin yun. Mabalik nga tayo sa pinaguusapan natin” Wika ni Bobby.
“Eh, Bobby. Ok lang ba kung hingin ko yung number mo?” Tanung ni Julius.
“Ok sige.”

Binigay ni Bobby ang numero niya at binigay din ni Julius ang numero niya. Nagpaalam narin ito dahil may duty pa siya nung gabi na yon. Kinikilig si Bobby kasi parang pakiramdam niya ay may gusto sa kanya si Julius. Sumagi rin sa isip niya bakit naman magkakagusto ang isang lalaki sa kanya tapos pulis pa. Tinanggal nalang ni Bobby sa isip na baka nga may gusto sa kanya si Julius. Napangiti nalang ito at pinatuloy ang pag sasara ng bakery.

Papasok na ng bahay si Bobby nang biglang may narinig siyang mga taong nagsisigawan. Dali-dalian nagpalit ng anyo si Bobby para maging si Zuper Zion. Tumakbo siya at biglang naglaho sa dilim. Dumating siya sa ibabaw ng Isang Building. Nakita niya na ang daming tao dito nangsisigawan. Nang lumapag siya sa ibabaw ng building biglang nagsitigilan ang mga tao.

“Surprise!” Sabay sabay na sigaw ng mga tao.

Nagulat si Zuper Zion di niya alam kung ano ang nangyayari. Humawi mula sa makapal na tao si Miguel. Tulad nang dati nakapakalakas parin ng dating ni Miguel. May hawak-hawak itong isang bote ng champaigne at dalawang wine glass.

“Ladies and Gentlemen. Thank you sa pagpunta nyo dito. You may claim your fees sa secretary ko sa baba ng building. Your presence is no longer needed. Thank you again.” Wika ni Miguel.

Nagsilabasan na ang mga tao ng building. Ang natira nalang sa ibabaw ng building ay si Miguel at si Zuper Zion. Sa gitna ng building ay may isang lamesa at nakahapag dun ang mga masasarap na pagkain. Kumikinang ang mga kubiertos na mukhang mga mamahalin. Napakaraming kandila sa paligid. Napaka-romantiko ng dating ng buong paligid. May 4 na nagbyo-violin sa gilid ng lamesa timutugtog nang isang napakagandang kanta. Nagtataka parin si Zuper Zion di parin niya alam kung ano ang nangyayari. Dahan dahang lumapid si Miguel sa kanya.

“I’m sorry I have to do those hullabaloo just to get your attention.” Wika ni Miguel.
“Ano ibig sabihin walang kaguluhan. Naku sinasayang mo lang ang panahon ko!” Galit na wika ni Zuper Zion.
“Wait!” Hinawakan ni Miguel ang kamay ni Zuper Zion.

Hinatak niya si Zuper Zion pupunta sa kanya. Laking gulat nalang ni Zuper Zion ng biglang hagkan siya ni Miguel at hinalikan ito. Itutulak sana ni Zuper Zion si Miguel pero parang nanghihina siya. Di siya makapanglaban parang kinukuryente ang buo niyang katawan. Nagpaubaya siya at ginantihan narin ng halik si Miguel. Bigla nagising sa katotohan si Zuper Zion at naitulak si Miguel. Medyo napaitsa sa Miguel. Tumakbo si Zuper Zion papalapit sa kanya.

“I’m sorry I didn’t mean to hurt you” Paumanhin ni Zuper Zion.
“It’s ok Zion.” Tinulungan siyang tumayo ni Zuper Zion.
“Nagulat ako sa ginawa mo kasi. I didn’t see that coming” Wika ni ZZ.
“Mukhang nagustuhan mo naman e. hehehe” pabirong sabi Miguel.
“Nakaka-insulto ka naman”
“I’m sorry. It’s just that the first time that I saw you sa Cruise Ship I fell in love with you” Wika ni Miguel.
“Sorry Miguel. Alam mo ang situation ko. Walang akong time para mainlove” Sagot ni Zuper Zion.
“Ok Ok. Can you give me this night. Please” Pagsusumamo ni Miguel.

Nagdadalawang isip si Zuper Zion alam niya na isa lang itong panaginip. Hinde maaring maging sila ni Miguel dahil hindi yon ang tunay na siya. Siya si Bobby. Pero naisip din ni Bobby na gusto niya si Miguel. Sino ba naman ang di magkakagusto sa isang napakasimpatikong lalaki. Pumayag si Zuper Zion na makipagdate kay Miguel. Sinabi niya dito na pag kailangan na niya umalis ay bigla nalang siyang maglalaho. Pumayag naman sa condition nya si Miguel.

Naging napaka-romantic ng gabi na yon. Napaka sarap kausap ni Miguel parang halos lahat na ng topic ay may alam siya. Ibinigay ni Bobby ang gabing ito para sa sarili niya. Hindi pa kasi siya nakakaramdam ganong klase na attention na binigay sa kanya. Sabi niya sa sarili kung maari lang ay habang buhay na siya maging si Zuper Zion at wag na bumalik sa pagiging Bobby para lang kay Miguel. Sa gabing yun pero pakiwari ni Bobby ay parang nahuhulog narin ang loob niya dito. Nagpaalam na si Zuper Zion kay Miguel. Bago ito umalis ay hinawakan muli ni Miguel ang kamay ni Zuper Zion.

“How bout a goodnight kiss?” Tanung ni Miguel.

Nung una ay parang ayaw ni Zuper Zion pero naging mapusok si Miguel. Hinagkan niya si Zuper Zion. Parang Ice cream na tunaw na sa ilalim ng araw si Zuper Zion, naghina siya sa halik ni Miguel. Napahawak narin siya kay Miguel. Matapos ang napakainit na halikan na iyon ay nagpaalam na si Zuper Zion.

Pag-dating sa bahay ay parang nasa alapaap si Bobby. Hindi niya maintindihan ang nararamdam. Nakatulog na si Bobby na may ngiti sa kanyang mga labi.

Itutuloy ….

KABANATA 6: Kabaligtaran ng Bida

Naging sikat si Zuper Zion sa buong mundo. Marami na siyang nasagip na mga buhay di lamang dito sa Pilipinas kundi sa mga karatig bansa narin. Napigilan niya ang mga rumaragasang mga tsunami sa isang isla sa pacifico. Pinalamig niya ang nag-aalimpuyong mga bulcan sa Pilipinas. Sinagip ang mga tao mula sa mga masasamang loob na kinikikilan sila or pinagsasamantalahan. Ultimo ang pagsagip sa isang kuting na natrap sa poste ng kuryente. Naging Curacha si Zuper Zion walang pahinga. Pero hinde ito nararamdaman ni Bobby. Dahil alam niya na marami siyang buhay na nasasagip at dahil dito bumubuti ang kanyang pakiramdam. Minsan nga ay nagtatampo na sa kanya si Aling Mila dahil hinde na sila masyadong nakakapagsama.

Samantala di tumigil si Miguel Zabala sa pag gawa ng artikulo kay Zuper Zion. Namangha siya sa kakayanan nito na sumagip ng buhay sa iba’t ibang location ng mundo sa isang kisap mata. Hinde lamang yun ang pakay ni Miguel kay Zuper Zion gusto niya na makilala lalo ang ating bida di lamang sa propesyonal na bagay kundi personal. Gusto niyang angkinin si Zuper Zion.

Hindi lamang sa Mortal na mundo unti-unting nakikilala si Zuper Zion kundi sa mundo ng mga Bathala. Nagpatawag si Haring Galaxio (Punong Bathala)ng isang pulong ng mga konseho ng mga bathala. Dito dumating sila Selest (Diyosa ng Kalangitan), Si Althea (Diyosa ng Halaman), Si Seve (Bathala ng Lupa), Si Winrod (Bathala ng Kidlat), Si Devonika (Diyosa ng Karimlan), Si Baningning (Diyosa ng Tubig), Si Magras (Bathala ng Apoy) at kung sinu-sino pang mga diyosa at bathala yung iba di na importante para makilala pa. Silang lahat ay nagtipon sa Kaharian ni Haring Galaxio. Sa bulwagan ay maririnig ang dumadagundong na boses ng mga Diyos at Bathala sila’y nagtatalo.

“Silencio!” Dumagundong ang boses ni Haring Galaxio “Pinatawag ko kayong lahat dito dahil sa inyong kaalaman may isang diyosa dito ang nagpakain ng banal na prutas, ang ambrosia”

Nagbulungan muli ang konseho ng mga bathala.

“Alam naman natin na ipinagbabawal ang pagkain ng mga mortal dito. Alam natin na hindi nila kakayanin ang lakas ng Ambrosia at maaring mawala sila sa sarili” Dugtong ni Haring Galaxio. “Ngunit gusto ko marinig ang pahayag ng diyosa na sumaway sa ating kautusan. Magsalita Ka BELLA!!!”

“Oo tama ka Haring Galaxio, Maaring Sinuway ko ang utos ng mga Bathala!” Katulad ng pagsasalita ni ate guy ang pagsalita ni Bella. “Pero alam ko na di ako nagkamali sa pagbigay kay Bobby ng Ambrosia. Dahil sa busilak ng kanyang puso ay alam ko na kaya niyang kontrollin ang Ambrosia”

“Nye Nye .. Kayang kontrollin ang Ambrosia” Singit ni Devonika na parang nang-aasar “Sa Palagay ko wala naman karapatan ang mga taong yan na kainin ang Ambrosia!”
“Ano ang kaibihan ng pagkain ng Ambrosia sa pagbibigay ng kapangyarihan ng ibang Bathala sa mga tao?” Tanong ni Bella “Si Selest, sigurado ako na sadya niyang inihulog ang bato ng kapangyarihan sa lupa. Ayun ano nangyari isinubo nung isang babae”

Medyo namula si Selest sa sinabi ni Bella dahil alam niya na guilty siya dito.

“Si Winrod, wag mong sabihin sakin na nadulas ka lang kaya nalaglag ang balaraw sa lupa. Buti nalang at di sinubo ng nakakita nito at ginawa nalang espada” Wika ni Bella.
“Aba nang dadamay pa ang damuhong ito” Pagtanggol ni Winrod.
“At isa pa, si Althea. Sino ba naman ang tanga na magtatago ng butil ng lakas sa loob ng puso ng saging. Yan tuloy nalaglag at may nakalunok nito” Madiin wika ni Bella.

Nagkagulo muli sa Bulwagan ng Kaharian ni Haring Galaxio. Nagbulungan ang mga Bathala at diyosa. Lumakas lalo ang boses ni Bella.

“Ang sa akin lang mga kapatid kong Bathala at Diyosa. Ano ang pinagkaiba ng pagbigay niyo ng kapangyarihan sa mga mortal sa pagpapakain ko kay Bobby ng Ambrosia? Wala? Di naman naging Bathala ng tuluyan si Bobby. Isa parin naman siyang mortal.”

Natahimik ang buong konseho sa sinabi ni Bella.

“Sa tingin ko may punto si Bella.” Sabi ni Seve.
“Tama, di lang naman si Bella ang nagbigay ng kapangyarihan sa mga mortal. Maging ako ay guilty rin dito” Pagsang-ayon ni Magras.
“Tama si Bella” pumalakpak si Baningning.

Nagpalakpakan ang buong konseho. Nagpag-isip si Haring Galaxio. Samantalang si Devonika ay naka-ismid at nang-gagalaiti kay Bella.

“Lagi nalang talagang agaw eksena tong si Bella, Hmft” Sa isip-isip ni Devonika. “Di bale di pa naman sumasang-ayon si Haring Galaxio”

Nang humupa ang palakpakan ay nagsalita si Haring Galaxio.

“Marahil ay may punto nga si Bella. Ngunit sinuway parin niya ang utos ng mga Bathala. Pinakain niya ang isang mortal ng Ambrosia” Dumadagundong ang boses ni Galaxio.
“Oo nga, mali” Sulsol ni Devonika.
“Pero napagtanto ko rin mabuti naman ang kinalabasan nito. Mapayapa ngayon sa daigdig at maraming buhay ang nasasalba! Kaya hahayaan ko na muna ito”
“HUUUUWWWWAAATTTT!!!” Sigaw ni Devonika “Hinde ito maari, dapat parusan yan si Bella!!” Galit na galit na wika ni Devonika.
“Magtigil ka DEVONIKA!!” dumagundong ang boses ni Haring Galaxio
“At ako pa ang mali ngayon. Patutunayan ko sa inyong lahat na dapat parusahan yan si Bella! At ikaw Bella lagi mo nalang ako inaagawan ng attention. Magsisi ka! Ibabalik kita sa burak na pinag-galingan mo!!”

Biglang nabalot ng kidlat at itim na usok ang katawan ni Devonika. Nagliyab ng itim na apoy ang mga mata nito at sa isang iglap lumipad ng parang kidlat pataas ng palasyo si Devonika. Naglaho siya ng parang bula. Tumahimik ang buong bulwagan. Biglang nag umubo si Bella.

“Eoowww, Talk about eksensa! Harharhar” Parang kolehiya na wika ni Bella.

Biglang nagsalita si Haring Galaxio.

“Tapos na ang pulong na to, Bella! Responsibilidad mo si Bobby. Ikaw ang lumikha sa kanya at dapat bantayan mo rin siya!” Utos ni Haring Galaxio.
“Masusunod po. Wag po kayong mag-alala” Sagot ni Bella.

Nagpaalam na rin si Bella sa mga Bathala at Diyosa na nasa bulwagan. Binalot siya ng liwanag at sa isang iglap ay naglaho narin siya.

KRRRRRRRRRRAAAAAAACCCCCCKKKKK!!! KZZZZZZTTTTTTTTTTTT!!!!

* * * * * * * * * *

Sa isang ospital lumabas ang resulta ng HIV test ni Ivan. Positive ito. Gumuho ang mundo ni Ivan. Minsan lang na pagtatalik sa isang lalaki na kala niya ay naka-jackpot siya.

Si Ivan Santos ay isang librarian sa isang pampublikong paaralan sa Maynila. Mahiyain at tahimik. Minsan nga ay kinatatakutan siya ng mga estudyante kasi kakaiba siya. Matangkad at may suot na makapal na salamin. Ang kasuotan niya ay napaglumaan na. Kadalasan ay pinagtatawanan siya ng mga estudyante sa likuran niya. Mag-isa nalang sa buhay si Ivan ang kanyang mga magulang ay namatay na nung bata pa siya. Lumaki siya sa tita niya at nung kalaunan ay humiwalay narin siya sa mga ito.

Bumalik lahat sa ala-ala ni Ivan ang gabi kung saan naloko siya ng isang lalaking may aids. Nakalipas na ang walong buwan nung mangyari iyon. Isang gabi na sobrang lakas ng ulan. May padating na bagiuo nun. Naghihintay si Ivan ng jeep na sasakyan papauwi ngunit sa lakas ng hangin at ulan ay kakaunti nalang ang nagbi-biyahe. Ginaw na ginaw na si Ivan sa waiting shed na kinatatayuan niya. Biglang may isang guapong lalaki ang sumilong din sa waiting shed. Napakamatipuno nito at napaka-kinis ng balat. Nakaw tingin niyang sinuri ang lalaki. Bakat na bakat ang maganda nitong katawan dahil sa basang basa narin ang suot nito na T-shirt. Di mawalay ang tingin ni Ivan sa lalaki. Marahil ay napansin narin ng lalaki ang tingin ni Ivan sa kanya at nginitian siya nito. Umiwas ng tingin si Ivan pero lumapit ang lalaki sa kanya.

“Grabe ang ulan no? Siguro may bagyo na parating” Wika ng lalaki
“Oo nga e. Narinig ko kanina sa radio na may bagyo na parating.” Wika ni Ivan.
“Ako nga pala si Michael. Just call me Mike” Pagpapakilala ng lalaki
“Nice to meet you, kahit ang lakas ng ulan” pangiting sagot ni Ivan “Ako si Ivan”
“Giniginaw na nga ako e, basang basa natong damit ko” Sagot ni Mike.
“Ikaw kasi sana nagdala ka ng payong” pabirong sagot ni Ivan.
“Di ko naman akala na uulan ng ganito, ang taas ng sikat ng araw kanina” wika ni Mike.
“Mukhang wala na tayong masasakyan dito. Siguro magtataxi nalang ako” nagaalalang sabi ni Ivan.
“San ka ba umuuwi?” Tanung ni Mike.
“Diyan lang sa may project 8” Sagot ni Ivan.
“Ah talaga. Gusto mo sabay nalang tayo kasi dun din naman ako papunta at least may kahati ako sa taxi” wika ni Mike.
“O sige. Maganda nga yun kahit papaano di malaki ang babayaran ko sa taxi” pangiting sagot ni Ivan.

Medyo kinakabahan si Ivan kung bakit ba naman siya pumayag sa kagustuhan ni Mike. Iniisip niya na baka holdaper yun at gusto kunin ang pera niya. Ngunit natutuwa rin siya dahil kahit papaano may nakilala siyang guapo na lalaki. Habang nasa loob ng taxi napakalamig ng aircon nito. Pinahiram ni Ivan ng jacket si Mike dahil sa sobrang ginaw. Napakatahimik sa loob ng taxi. Kumakabog ang dibdib ni Ivan. Si Ivan ay isa rin binabae ngunit tago ito. Ninanakawan niya ng tingin si Mike sa loob ng taxi. Napakaguwapo talaga nito. Nagulat nalang si Ivan ng gumapang nalang ang kamay nito sa tuhod niya. Muntikan na mapabalikwas si Ivan dahil di niya ito inaakala. Nasa isip niya ay sinuswerte siya ngayong gabing to. Patay malisya si Ivan sa nangyari. Sinabi niya sa driver na dun nalang siya sa kanto at maglalakad nalang siya papunta sa bahay nila. Pagbaba ng taxi nagulat nalang si Ivan ng bumaba rin si Mike.

“Pwede ba ko magpatuyo sa inyo? Kasi sobrang giniginaw nako e. Pupunta sana ko sa party pero di ko nalang itutuloy” Pakiusap ni Mike
“Sige, ako lang naman magisa sa bahay e” Sagot ni Ivan

Pagdating nila sa apartment na nirerentahan ni Ivan. Nagtimpla ng kape si Ivan pagbalik niya nagulat nalang siya dahil wala ng suot na pang itaas si Mike. Napatigil si Ivan at muntik na niya mabitiwan ang tray. Pagkababa ng kape hinagkan nalang siya ni Mike at pinaliguan siya ng halik. Nung una ay tumatanggi siya ngunit naging mapusok si Mike. Nagparaya nalang siya. Tuwang tuwa si Ivan sa nangyari dahil una palang niyang karanasan iyo. Kinaumagahan pag kagising niya wala na si Mike sa tabi niya. Tinignan niya kung may nawala sa mga gamit niya pero wala naman. Di alam ni Ivan na may iniwan si Mike sa kanya at yun ay ang sakit na meron siya.

Tulirong umuwi si Ivan mula sa ospital. Hinde niya alam ang gagawin. Habang papauwi palang ay iyak na siya ng iyak. Tinatanong ang diyos kung bakit siya pa ang nagkaroon ng sakit na to. Bumuhos ang napakalakas na ulan. Naalala niya muli ang nangyari sa kanila ni Mike. Basang-basa na pumasok si Ivan bahay. Nagwala siya. Pinagbabasag niya ang lahat ng mga gamit. Pinagpupunit ang mga gamit. Nakita niya ang isang bubog sa sahig. Pinulot niya ito at nilaslas ang kanyang pulso. Inisip niya na wala naman silbi ang buhay niya. Puro puot nalang ang naiwan sa puso ni Ivan. Walang nagmamahal sa kanya. Walang na makakatulong pa sa kanya.

Isang itim na apoy at kidlat ang lumabas. Isang magandang babae naka itim ang lumabas dito.

“And what do we have here?” Wika ni Devonika.”Alam mo dapat di mo sinasayang ang buhay mo!”
“Sino ka? Ano ka? Wag kang lalapit!!” Nagtataka si Ivan kung sino ang babae.
“Ay nakalimutan ko. Ako nga pala si Devonika ang pinakamagandang diyosa sa buong kalawakan!” Sagot ni Devonika.
“De … de … Devonika?” takot na wika ni Ivan. “Ikaw ba si kamatayan?”
“Gagah! Mas maganda ko dun! Mukha ba akei na bungo? Wahahaha!” Insulto ni Devonika.
“Ano kailangan mo sakin?!” Tanong ni Ivan na unti-unti nang nanghihina.
“I’ll make you a deal. Bubuhayin kita muli pero magiging alagad kita, Magkakaroon ka ng ibayong lakas pero akin na ang kaluluwa mo!” Sigaw ni Devonika.”Beside you’re damned for eternity kc nagsuicide ka! Hahaha”

Nanghihina na si Ivan. Hindi niya alam kung ilusyon lang ang nakikita niya. Pumasok sa isip niya na wala na siyang paki-alam pero naisip niya ang kapangyarihan na pede ibigay sa kanya ni Devonika. Puno narin ng puot ang puso niya. Gusto niyang balikan si Mike. At gusto niya rin lipulin ang mga tao. Gusto niya ipakita na may kwenta siyang tao.

“So ano Ivan? Is it a deal or No deal!? Hellew Banker? Bwahahaha” Tanong ni Devonika.
“Sige pumapayag nako…” Unti-unti nang pumipikit si Ivan.

Mula sa sinturon ni Devonika, kinuha niya ang isang sisidlan. Kinuha niya ang isang butil na kumikislap at umiilaw ng kulay ube. Isinubo niya yon kay Ivan at nilunok niya ito. Pakiramdam ni Ivan na parang sinusunog ang buo niyang katawan. Ngunit parang unti-unting bumabalik ang lakas niya at higit pa. Biglang lumipad sa ere si Ivan. Nagkikisay. Ang buhok niya na dating kulay itim ay naging kulay abo. Binabalot siya ng kidlat at itim na apoy. Ang itim ng kanyang mata ay unti unting naging kulay puti. Binalot siya ng kasuotang kulay puti. Tumikas ang pangangatawan niya. At bigla nalang siyang bumagsak sa ere. Ang kanyang kinatatayuan ay animo’y nag-aapoy at may mga usok na lumalabas sa kanyang talampakan. Naging matipuno ang buo niyang katawan. Lumabas ang kaguwapuhan ni Ivan.

“Bwahahahaha!!! Ikaw na ngayon ang bago kung alagad. Ikaw na si Plague!” Pagmamalaki ni Devonika.

Sabay silang tumawa ni Devonika. Balak nilang guluhin ang mundo. Balak nilang tapusin si Zuper Zion! Eto na ba ang magiging katapusan ni Bella at ni Bobby.

KABANATA 5. Tamis ng Unang Jombag!

Bumangon na si Bobby at inayos na niya ang kanyang hinigaan. Dumiretso siya sa banyo at naligo na. Pagkaligo ay nag-almusal siya kasama ang Aling Mila ang kanyang ina. Binuksan niya ang kanilang bakery.

Habang nagbabantay ng bakery si Bobby ay napansin niyang may mga batang kalye na nagbubungkal ng kanilang basura. Nakita niya ang isang bata na akmang isusubo ang isang piraso ng tinapay na galling sa basurahan.

“Boy! Wag mo kainin yan! Ang dumi-dumi niyan e!” Sigaw ni Bobby “Halika ng kayo dito.”

Lumapit ang 4 na bata na nagbubungkal ng basura. Kumuha ng si Bobby ng ilang piraso ng tinapay at ibinigay ito sa mga bata.

“O ayan mga bagets! Pag nagugutom kayo wag kayo mag atubili na pumunta dito ha.”
“Salamat po! Wala bang panulak? Baka mabulunan kami sa mammon e.” biro ng bata
“Hava! Ambisyosa tong bata na to.” Pangiting sabi ni Bobby.

Kumuha si Bobby ng Isang Litro ng Mineral Water at ibinigay ito sa mga bata. Nagpaalam na ang mga bata at tuwang tuwa sila kay Bobby. Bumalik na sa kinauupuan niya si Bobby. Habang papalayo ang mga bata, nagulat nalang si Bobby na parang may mga taong sumisigaw. Napabalikwas siya sa kanyang kinauupuan. Tumingin siya sa paligid ngunit wala naman nakita. Nang papaupo na naman siya narinig na naman niya ang mga tao ng naghuhumiyaw ng tulong. Biglang naisip ni Bobby na lumakas ang kanyang panrinig dahil hindi na siya ang dating Bobby kundi ang mandirigma ni Bella. Dali-dalian niyang tinawag ang kanyang ina upang magbantay muna sa kanilang bakery. Nagdahilan nalang siya na may biglaang lakad siya at kailangan niyang umalis. Tumakbo si Bobby sa isang tagong lugar.

Itinaas ni Bobby ang kanan kamay at ikunumpas ito ng letrang B. Sabay kembot ng parang sexbomb.
“And a ONE and a TWO and a THREE!! Single, single, double-double!”“Sangalan ng Pinakamaganda at delicious na Diyosa na si Bella. Ako ang tagapangtanggol ng sanlibutan! Kristal Power MUK-UP!!!” Sigaw ni Bobby.

Kumidlat sa paligid at nakapagpalit na siya ng anyo. Lumipad ng sobrang bilis sa himpapawid si Zuper Zion. Napansin ni Zion na tila nagmumula ang mga hiyawan sa gitna ng dagat. Binilisan niya ang paglipad at nakita na may usok na nanggagaling sa isang barko. Nakita niya rin na may mga taong nagsisitalunan dito. Sa tabi ng barko ay naroon din ang isang mas maliit na barko. May mga armadong lalaki na nagbabantay dito. Nag-dive ng mabilis si Zuper Zion at sa sobrang bilis ay halos di mo na sya Makita. Pinagpupulot niya ang mga tao na nasa dagat at isa isang iniligay sa life boat. Sinenyasan niya ang mga ito na wag maingay. Hinawakan niya ang mga lubid na nakatali sa lifeboat at unti unti niya itong ibininaba sa dagat at inilayo ito sa barko.

Dahan-dahan na bumalik si Zuper Zion sa barko. Nagmasid sya sa paligid at naglakad ng dahan-dahan. Naalala niya na pwede pala siyang maging mawala sa paningin ng isang normal na tao. Tumingala siya, pumikit at unti-unting naglaho si Zuper Zion. Nagpunta na sya sa bulwagan ng Barko. Nakita nya ang mga armadong mga kalalakihan na naka-itim. Ang mga ito ay nakasuot ng bonet at nakatutok ang baril sa mga pasareho. May ilan sa kanila na kinukuha ang mga alahas ng mga mayayamang pasahero.

“Wag na kayong maglaban!” Sigaw ng isang lalake, tila siya ang lider ng grupo. Kukunin lang naming ang mga kayaman niyo. At siyempre ang ilan sa inyo para I-patubos! Wahaha”

Di nakapagpigil si Zuper Zion. Lumipad siya patungo sa bandido. Sa isang iglap ay nagpakita na siyang muli.

“Ganda!” Sigaw ni Zuper Zion. “Anung kaguluhan itoh?!”

Nagulat ang mga kalalakihan. Magsasalita sana ang lider ngunit sumabat na muli si Zuper Zion.

“Sino aketch at saan ako galing?!” Pagmamayabang ni Zuper Zion. “Wag mo na alamin. Sa precinto nalang kayo magpaliwanag! Choz!”

“Punyeta! Bakla pala to e! Mga kasamahan paputukan niyo siya!” Sigaw ng lider.

Bago pa makaiwas si Zuper Zion, Umilingaw-ngaw ang putok ng baril. Tinadtad nila ng bala an gating bida. Nagkapunit at nagkabutas butas ang costume ni Zuper Zion.

“Leche!!!! Sinira nyo yung costume ko! Pero di bale.” Pumalakpak si Zuper Zion at nabuo ulit yung costume niya.
”O Diba bongga! Ano tapos na ba kayo?” Tanong ni Zuper Zion

Napanganga ang mga bandido sa nakita. Sinamantala ito ni Zuper Zion. Itinaas niya ang kanyang dalawang kamay at sinigaw ang.

“Mind Over Matter! Lilipad lilipad Tseverlu!”


Nagsiliparan sa ere ang mga sandata ng mga kalaban. Humagis ang mga ito sa dagat. Di napansin ni Zuper Zion na may Granada palang hawak ang isa sa mga bandido. Inihagis to sa kanya. Nabigla si Zuper Zion at sinalo niya ito ng kanyang bibig at sumabog ito sa bunganga niya. Umusok ang bibig at tenga ni Zuper Zion.

“Hay naku, ano pa gusto niyo gawin ko kumain ng bubog at lumunok ng apoy!” Imbyerna sabi ni Zuper Zion.

“Zuper Zpeed Na! Now Na!”

Tumakbo ng mabilis si Zuper Zion at isa isang pinagtatali ang mga bandido. Siniguro niya rin na wala na itong mga armas. Nagsigawan ang mga tao sa loob ng barko. Tuwang tuwa sila kay Zuper Zion. Nagpalakpakan ang mga tao. Lumapit ang isang napakagandang batang babae at tinanung siya kung ano ang pangalan niya.

“Zuper Zion! Ang tagapagtanggol ng mga naapi. Ang mandirigma ni Bella Star!” Sabay Posing ng pang Miss Universe.

Nagkataon na nandon ang reporter na si Miguel Zabala ng Metro Ngayon. Isang sa mga pangunahing pahayagan sa Maynila. Si Miguel Zabala ay isa sa mga tinitingalang mamahag ngayon. Bukod sa writer siya sa Metro Ngayon ay napapanood din siya sa telebisyon. Sabi nga nila ay isa siya sa mga leading bachelor ng maynila. Bukod sa Mayaman at matalino ay napaka guapo ni Miguel Zabala. Matangkad, mestizo at napakaganda ng kutis nito. Ngunit lingid sa kaalaman ng marami si Miguel Zabala ay isang silahis. Lumapit siya kay Zuper Zion at kinuhan niya ito ng picture gamit ang isang digital camera.

“Hi, I’m Miguel Zabala” Sabay kindat kay Zuper Zion.

Kilala ni Zuper Zion si Miguel de Zabala. Napapanood niya ito sa telebisyon at binabasa ang mga article nito sa society page ng Metro Ngayon. Kinikilig si Bobby ngunit di niya ito pinahalata. Tulad ng isang super hero ay kunwari ay wala siyang pakialam.

“Magandang Araw.” Tipid na sagot ni Zuper Zion.
“Salamat sa pagligtas mo sa amin.” Sabi ni Miguel.
“Walang anuman. Ginawa ko lang ang nararapat” Sagot ni Zuper Zion.
“By the way, Can I schedule you for an interview sa TV Show ko?” Tanong ni Miguel.
“Sorry, but I don’t do interviews and if you’ll excuse me. I still have an unfinished business” Lumabas sa bulwagan si Zuper Zion.

Lumipad siya sa himpapawid at nagdive sa ilalim ng dagat. Nagpunta siya sa ilalim ng barko at itinulak ito papataas. Unti-unti umangat sa tubig ang barko at nagulat ang mga tao sa loob nito. Pero alam nila na binubuhat sila ni Zuper Zion. Inilipad ni Zuper Zion ang buong barko pabalik sa daungan sa Pier. Sa Pier ay naghihintay na ang mga coast guard. Hinuli ng mga pulis ang mga bandido. Nagpalakpakan ang mga tao. Lalapit pa sana si Miguel kay Zuper Zion ngunit mabilis itong lumipad sa himpapawid. Dahan dahang bumalik si Bobby sa bahay nila. At bumalik na siya sa dati niyang anyo. Nagbalik siya sa bakery.

“San ka ba nang-galing pesking bata ka?” Tanong ni Aling Mila
“Pasensya na po, Mamu” Sagot ni Bobby “Nay siguro kailangan nating kumuha ng katulong dito sa bakery. Kasi may inuumpisahan akong negosyo e baka kainin nun ang oras ko.”
“Katulong? Naku e kaya ba nating paswelduhin yun at tsaka mahirap na magtiwala sa mga tao ngayon” Sagot ni Aling Mila.
“Wag kau mag-alala. Mamu, I’ll make sure na mapagkakatiwalaan yung magbabantay dito sa bakery. Tsaka sapat naman yung kinikita natin dito para makakakuha ng katulong. Tsaka ayoko rin ho na napapagod kayo dito sa bakery pag wala ako” Pagpapaliwanag ni Bobby.
“O siya, Sige bahala ka na.” Sagot ni Aling Mila.

Kinagabihan yun kumalat sa balita sa telebisyon at pahayagan ang nangyari sa isang barko. Nagtatanong din ang mga ito kung saan nang-galing ang nilalang na kung tawagin ay Zuper Zion. Lumabas ang litrato na kinunan ni Miguel Zabala. Napanuod ni Bobby ang mga balita. At napangiti ito sa mga naglabasan sa telebisyon at pahayagan.

Siniguro ni Bobby na tulog na ang kanyang ina at naglaho siya sa loob ng kuarto at lumitaw sa isang madilim na eskinita.

Itinaas ni Bobby ang kanan kamay at ikunumpas ito ng letrang B. Sabay kembot ng parang sexbomb.
“And a ONE and a TWO and a THREE!! Single, single, double-double!”“Sangalan ng Pinakamaganda at delicious na Diyosa na si Bella. Ako ang tagapangtanggol ng sanlibutan! Kristal Power MUK-UP!!!” Sigaw ni Bobby.

Lumipad sa himpapawid si Zuper Zion at sa isip isip nito

“Simula palang yan! Makakatulog na kayo ng mahimbing!”

Itutuloy

KABANATA 4. Ang Pagsasanay

Hindi makapaniwala si Bobby sa nakita niya. Nagpaikot-ikot siya at pinagmamasdan ang sarili. Sa sobrang tuwa niya ay naisayaw niya ni Bella sa bulwagan ng kaharian nito. Di namalayan ni Bobby na lumilipad na pala sila ni Bella sa hangin.

“Mother, Maraming Salamat! Sa dami ng mga tao dito sa mundo ako pa ang napili mo para maging mandirigma mo” Pasasalamat ni Bobby.
“Walang anuman Bobby, Matagal ko nang sinusubaybayan ang buhay mo simula nung bata ka palang” Sagot ni Bella “Alam ko ang mga pasakit na naranasan mo sa buhay. Pero iba sa mga ibang tao, kahit na gano kahirap ang naging buhay mo ay di ka parin naging madamot sa iyong kapwa, Napakabusilak ang puso mo Bobby."

Ngumiti lang si Bobby at dahan dahan silang bumaba sa sahig ng bulwagan. Bumalik siya sa harap ng salamin.

Lumapit si Bella sa kanya.“May nakakalimutan ka pa Bobby! Wala ka pang costume! Kailangan malakas ang arrive mo!” Ika ni Bella.
“Pero Madam Bella! Di ako marunong manahi, Baka kayo marunong? Sastre ka rin ba hihihi” Palabiro ni Bella.
“Aba! Aba! Aba! Baka nakakalimutan mo iho na diyosa inech!” Wika ni Bella.
“Ay oo nga pala. Hihihi Kasi sobrang excited ako nakalimutan ko bigla.” Hagikgik ni Bobby. “Mother! Pede ba kulay pula yung costume ko? Kasi Idol ko si Darna gusto ko hapit na hapit!Parang Boldstar yung dating!Uh Ah Yeba”Nagpo-pose pa si Bobby na parang Model sa tabloid.
“Syempre, pipili tayo ng magandang costume para sayo at dapat yung the best! Yung pang-hollywood” Wika na Bella “Dapat kabugin mo si Darna at si Wonderwoman!”
“Korak! Ano pa hinihintay ng Mudra ko! Fire Away!” Bulalas ni Bobby.Lumayo ng konti si Bella.

Iwinagayway niya ang kanyang kamay. Isang liwanang ang lumitaw sa ibabaw ng ulunan ni Bobby. Tila isang maliit na araw sa liwanag. Biglang may lumabas na maliliit na parang mga alitaptap dito at dumikit sa katawan ni Bobby. Nang dumikit ang mga ito sa buong katawan ni bobby ay kumalat ang liwanag sa katawan ni Bobby. Para bang nasusunog ang na papel kung titignan pero pabaligtad. Nagdikit-dikit ang mga ito na parang nagbubuo ng isang tela at hapit na hapit sa katawan. Nang nawala ang mga tilang baga ay nagpalit ito ng kulay mula sa puti ay unti unti itong naging kulay pula. Sleeveless na spandex ang nabuo mula dito. May malaking parang punit ang mula sa balikat pupunta sa pusod ni Bobby. Hindi pa ito nagtapos dito, Isang gintong trunks ang nabuo. Mula sa talapakan niya ay umangat bigla si Bobby. Nagsimula ulit na umikot ang tila maliliit na apoy. Isang ginintuang boots ang lumabas at putusok ang nasa bandang tuhod. Isang gintong likido ang pumalupot sa mga braso ni Bobby. Ito ay tumigas at kuminang sa kintab. Lumitaw sa hangin ang dalawang gintong gloves at ito sumuot ito sa kanyang mga kamay. Sa kanyang leeg, Isang gintong choker ang nabuo at unti unti itong lumapad at naging isang ginintuang kapa! Dahan-dahang nawala ang mga mumunting apoy. Tumingin sa kanyang sarili si Bobby. Lumapit siya sa salamin.

“Bwahahaha!!! Mudra! Para kong galing Dubai nitoh. Ang daming ginto. Baka maholdap naman ako nito.” Halakhak ni Bobby “Pati brief ko ginto! Medyo mabigat siya Madam Bella. Hihihi Napaka-OA sa ginto naman nito”
“Aba Bakla! Dapat di ba sabi ko sayo bongga!” Pagmamalaki ni Bella.“Hmmm. Actually, Basically and Mutually! Maganda siya maganda yung Sleeveless na spandex at may punit na drama effect. And this ‘Come Fuck me Boots’ panalo … Pero Madam ok lang ba kung medyo palitan natin ng konti.” Wika ni Bobby.
“Hmmmpft! Bahala ka na nga kaya mo naman palitan yan ng gusto mo e!” Naiiritang sagot ni Bella “Isipin mo lang ang gusto mo at hawakan ang gusto mong palitan.”
“Thank you Mother! You’re so kind talaga kaka-asar … hihihi” Bungisngis ni Bobby.

Huminga ng malalim si Bobby at tinapik ang kapa sa kanyang braso at sa isang iglap naglaho ng parang bula ang choker at kappa na ginto. Hinatak niya ang boot na hanggang tuhod, nagmistulang plastik ito. Ini-angat niya mula tuhod ito hanggang sa halos umabot na ito hanggang singit. Tinapik din niya ang gintong trunks na suot niya at naglaho ito bigla. At para sa final touch! Hinawakan niya ang takong ng boots nya para tumaas ito ng dalawang pulgada.

“Whadya think? Ok ba?” Pagmamalaki ni Bobby.Habang naka-irap ay sinulyapan ni Bella ang bagong costume ni Bobby. Napawi ang inis sa mukha nito at napalitan ito ng ngiti.
“Hahaha! Bakla ka nga Bobby! You have style” Halakhak ni Bella. “Iiiyyyeee, kaasar!” Parang kolehiyalang wika ni Bella.

Naghawak sila ng kamay at naglulundag sila ng parang bata. Dumadagundong sa buong kastillo at nagsilaglagan ang mga ornamento sa buong kastillo. Hinde pa masyadong ma-control ni Bobby ang kanyang kapangyarihan. Tumigil sila at ngumiti nalang. Sinabi ni Bella na magpahinga na muna at kinabukasan ay magsasanay na sila.Nagpalit ng anyo si Bobby, Pabalik sa kanyang tunay na sarili. Nung gabing yun habang nakahiga si Bobby ay di parin siya makapaniwala sa mga pangyayari. Naisip nya na napaka-bilis ng mga naganap sa kanya. Nawala na sa kanya ang lungkot na naramdaman sa kanyang puso. Napalitan na ito ng saya at pag-asa para sa kanya at para sa sanlibutan.Kinaumagahan ay nagtungo sila Bobby at Bella sa ibabaw ng bundok kung saan sila dumating. Tulad ng dati ay namangha si Bobby sa ganda ng mundo ni Bella. Napagtanto niya na hindi talaga panaginip ang mga ito. Nagpalit na ng anyo si Bobby. Suot-suot ang kanyang magandang baro buong tapang niyang haharapin ang pagsasanay na inihanda ni Bella para sa kanya.

“Ang una nating sasanayin ay ang iyong paglipad” Wika ni Bella “Kaya mo lumipad ng mabagal at kaya mo rin lumipad ng parang kidlat sa bilis!”
“Serious ang Mudra ngayon!” Pabirong wika ni Bobby.“Hindi ito panahon sa pagbibiro Bobby!” Utos ni Bella.
“Pasensya na po mother Bella” Nahihiyang sagot ni Bobby.
“Ang una among gagawin ay lumundag ka, ito ang magiitsa sayo para makalipad ka” Sambit ni Bella. “Isipin mo lang na para kang lumalangoy”

Ginawa ni Bobby ang ipinayo ni Bella. Lumundag siya at yun nga siya ay nasa ere na. Sinanay niya muna ang sarili sa pagikot ikot sa mundo ni Bella. Sa maikling panahon ay nagamay na niya ang paglipad. Pati ang paglipad ng mabilis ay nagawa na rin niya. Kung nung una ay lagi siyang humahambalos sa mga puno ay ngayon ay di na.Sinanay din siya ni Bella mga iba’t ibang martial arts. Kung Fu, Taekwondo, Jujitsu, at fujitsu (ay! Appliance pala yun). Gulat si Bobby dahil napakadali niyang natutunan ang mga ito.Pati pag-gamit sa mga elemento ay kanya rin natutunan. Kayang kaya na ni Bobby ang Magpalabas ng apoy, tubig, hangin at kidlat. Hindi lamang yon, kaya niya itong ihugis sa kahit na ano pang anyo na gusto nya. Pati ang pang control sa lupa ay kanya rin nagawa, sa isang tadjak sa lupa ay nakakagawa siya ng lindol at paangatin ang lupa kung ninanais niya. Madami pa siyang nalaman sa kanyang kapangyarihan. Animoy isa narin diyosa si Bobby dahil kung titignan ay lahat ay kaya niyang gawin.Lumipas ang mga ilang buwan at naging gamay na gamay na ni Bobby ang kanyang kapangyarihan. Handa na si Bobby na harapin ang mga masasamang elemento sa mundo. Isa na siyang ganap na mandirigma ni Bella.

“Natutuwa ako sayo Bobby! Sa napaka ikling panahon ay napagtagumpayan mo ang mga pagsasanay ko.” Panahon na para ikaw ay bumalik sa lupa at supilin ang lahat ng masasama”
“Madam Bella, Napakarami ko pong natutunan sa inyo at wag po kayo mag-alala dahil ko kayo bibiguin” Buong pasasalamat ni Bobby.
“Ngunit may papa-alala lang ako sayo Bobby. Nananalaytay na sa dugo mo ang Ambrosia. Napakamakapangyarihan nito. Pagingatan mo ang iyong emotion dahil sa pag di mo ito na-control ay mamaari mawala ka sa sarili at lamunin ng Ambrosia ang buo mong pagkatao” Paalala ni Bella. “Magiingat ka rin dahil di ka isang lubusang naging diyosa dahil patay ka ng kainin mo ito, ay maari ka paring mamatay muli.”
“Tatandaan ko po yun Mother!” Sagot ni Bobby. “Pero Madam Bella me nakakalimutan ata tayo, diba lahat ng superhero may pangalan tulad ni Darna, ni Captain Barbell at kung sinu-sino pa! Dapat me screen name ako.”
Nagliwanag ang mukha ni Bella “Oo nga pala no? hihi. Dapat kasing Bongga ng costume mo at kapangyarihan mo ang pangalan mo” Pagiisip ni Bella “Ano kaya kung wonderb?”“Hay nako mother masyado naman konyotik yan nasa isip mo” Nakapamewang na sabi ni Bobby.
“Sige nga ikaw! May naiisip ka na ba?” Irap ni Bella.
“ E kung Diwating! O diba badet na badet? Maliit na diwata!” Bulalas ni Bobby.
“Napaka-Kyoho naman nun. Ang baho ng name na yun, di ko carry.” Pabirong sabi ni Bella.
“Oo nga no! Ang bantot! Hihihi” Hagikgik ni Bobby.“Dapat kasing tibay ng isang bloke ng semento!” Wika ni Bella
“Parang narinig ko na sa commercial yan.” Dugtong ni Bobby.

Nagpaikot ikot si Bobby at Bella sa loob ng bulwagan ng kastillo. Nagiisip ng magandang pangalan para kay Bobby. Nadulas bigla si Bella, sa kanya pagkakadulas ay nadamay si Bobby. Sabay silang bumagsak sa sahig di mawari ni Bobby biglang tumaginting sa tenga ang pangalang …

“ZUPER ZION!” Bulalas ni Bobby.(tamang baybay ay ga-le-bi-troz)
“ZUPER ZION?” pagiisip ni Bella.
“Yes Mother! It’s perfect! Zuper Zion meaning Super Heaven divah?. It sounds tough and classy diva? Ginawa ng Langit! Galing sa Langit at Dadalhin ko lahat sila sa ikapitong langit hihihi. Call me ZZ for short hehehe” Pagmamalaki ni Bella“Hmmmm. Love it! Love it!” Tuwang tuwang wika ni Bella. “Kung ganon simula ngayon ikaw ay makikilala sa pangalang Zuper ZION!”

Ikinumpas ni Bella ang kanyang kamay. Dalawang kidlat ang lumabas mula sa langit at tumama sa braso ni Zuper ZION at natunaw ang ginto ay naghugis ng selyo na dalawang letrang Z.

“Sa tingin ko ay handa ka na Zuper ZION para bumalik sa lupa!” Wika ni Bella “Humayo ka! Zuper ZION! Ang bagong mandirigma ni Bella!”

Tumindig si Zuper ZION. Napakatikas niya, mapababae or lalake ay siguradong mahuhulog ang loob sa kanya. Lumundag si Zuper ZION at lumipad ng mabilis na mabilis. Unti-Unting naglaho ang kaharian ni Bella. Biglang nagdilim ang paligid.Biglang bumangon si Bobby, umaga na sa lupa. Ang ilang buwan na ipinalagi niya sa mundo ni Bella ay isang magdamag lang sa lupa.

Kumatok ang ina ni Bobby sa pinto.“Anak gising na. Magbubukas ka pa ng Bakery” Wika ng ina
“Opo, Mamu, eto po babangon na” Sagot ni Bobby.

Bumangon si Bobby at nasilayan niya ang sikat ng araw. Alam ni Bobby na ang umaga na ito ay di tulad ng ibang umaga na nagisnan niya. Isang bagong umaga para kay Bobby bilang si ZUPER ZION!

KABANATA 3: Ang Pagbabagong Anyo

Sa ibabaw ng bundok ay tanaw na tanaw mo ang buong kapaligiran. Napakaganda ng paligid at banayad ang ihip ng hangin. Sa paligid ay napakaraming mga bulaklak. Iba-iba kulay me turquoise, lilac, dandelion, sirilion at kung anu-ano pang mga kabaklaan na kulay ng bulaklak. Naisip ni Bobby na napakalawak ng lupain na ito. Sa paanan ng bundok ay makikita ang isang lawa at sa gitna nito ay may isang isla. Sa ibabaw ng isla ay at may isang puting kastilyo. Nagnining ito kahit na kalagitnaan ng araw. Kung nakapapunta ka na ng tagaytay ay marahil maihahalintulad mo ang lugar na ito. Subalit mas maganda ito ng di hamak ng sampung beses. Ang langit ay kulay asul at may mga tagak na lumilipad dito. Nawala lahat ng mga hinagpis ni Bobby sa buhay dahil sa ganda ng lugar.

“Nasan na tayo. Madam Bella?” Tanung ni Bobby.
“Nandito tayo ngaun sa Kaharian ko, Ang kaharian ng Bellandia” Sagot ni Bella.
“Napaganda ng kahirian mo, Madam Bella” papuri ni Bobby.
“Halika Bobby, Pumunta tayo ngaun sa kastilo ko” Sabi ni Bella.

Dahan-dahang umangat sa ere si Bella. Napakagandang tanawin ang paglipad ni Bella Star. Hinahangin ang puti nitong damit at ang ginintuan buhok nito. Nagulat nalang si Bobby nang maramdamang lumilipad narin siya sa Ere. Itinaas niya ang isang kamay at isang binti. Tulad ng mga ibang superhero pag-lumilipad.

Habang lumilipad sila papuntang kastilo.

“Mother, Isa rin ba ito sa mga kapangyarihan ko? Ang paglipad?” Tanung ni Bobby
“Oo naman” Sagot ni Bella
“Wow! Talaga makakapunta nako sa Paris! Balita ko guapo daw mga mhin dun! Hehehe” Bulalas ni Bobby.
“Aba ang bakla! balak pang rumampa sa France!” Natatawang bigkas ni Bella. “Ewan ko lang kung me panahon ka pang gawin yun pag nagsimula ka ng tumulong sa mga tao” dugtong ni Bella.

Di namalayan ni Bobby na nasa tapat na pala sila ng kaharian ni Bella. Dahan-dahang bumaba si Bella sa tapat ng kastilo. Dahil di pa gamay ni Bobby ang paglipad ay dire-diretso siya sa pinto ay humampas ang buong katawan niya dito. Parang bangaw na dumikit sa windshield ang itsura ni Bobby. At lumagapak siya sa lupa. Bumangon siya at lumapit kay Bella.

“Aruy! Sakit ng katawan ko para kong sinagasaan ng mga kalabaw!” Daing ni Bobby.
“Haha! Wag ka mag-alala mawawala agad yan sakit. Magagamay mo din ang paglipad!” Tawa ni Bella “Halika sumunod ka sakin.

Namangha si Bobby sa laki ng pinto ng kastilyo ni Bella. Ito ay gawa sa mga kristal at ang mga gilid nito ay kumikinang sa pilak. Habang papalapit si Bella sa pinto bigla nalang naglaho ang pinto na parang bula. Pagpasok nila sa loob ay bumulaga sa kanila ang napakalaking hagdan. Sa dulo ng hangdan ay nakita ni Bobby ang isang ginintuang trono. Ang buong paligid ay gawa sa Kristal. Kulay asul ang paligid, animoy umiilaw ang mga ito. Pati ang sahig ay gawa sa Kristal. Sa ilalim nito ay makikita ang tubig na nasa ilalim nito. Tuwang-tuwa si bobby dahil iba’t ibang klase ng isda na lumalangoy.

“Madam Bella! Panalo ang kastilyo mo.” Papuri ni Bobby.
“Salamat Bobby.” Sagot ni Bella “Ngayon malalaman mo ang natatago mong kapangyarihan” Wika ni Bella “Sasanayin kita, bago ka rumampa sa daigdig”
Tumango lang si Bobby. Excited ang muher sa magtutuklasan niyang mga kakayahan.
“Ang una, kaya mong magpalit ng anyo sa ano mang itsura na gusto mo. Pwede kang pumili ng gusto mong anyo sa pakikipaglaban.” Dagdag ni Bella.
“Kahit na anong itsura ay pwede ko gawin?”
“Oo, kailangan mo din magbago ng anyo para di ka makilala mga tao. Bilang protection mo narin at sa mga minamahal mo” Sagot ni Bella. “Habang nakikipaglaban ay kaya mo rin magbago ng anyo na naaangkop sa sitwasyon, pero saka na yun”
“Ang importante ngayon ay makabuo ka ng image! Yung itsura na kikilalanin ka ng mga tao. Ang costume mo na dapat ay bongga! Ung tipong pang-production number”
“Gusto ko ung madaming sequins! Yung makintab! Yung parang contestant ng Flying Diva!” Bulalas ni Bobby.
“Magsimula na tayo! Mandirigma ni Bella!” Utos ni Bella”Ikumpas mo ang kamay mo ng parang magsusulat ka ng malaking letrang B at kumembot ka ng parang sexbomb. Sabay sigaw ng Sangalan ng Pinakamaganda at delicious na Diyosa si Bella. Ako ang tagapangtanggol ng sanlibutan! Kristal Power MUK-UP!!!” Sigaw ni Bella.
“Oo nga Mother, Parang production number. Magpapalit lang ako ng anyo parang opening na ng Master showman! Sana dinagdag mo narin, “walang …. TULUGAN!” hihihi” Bungisngis ni Bobby.
“Hmmm, actually umikot ka lang pede ka na magpalit ng anyo. Hihihi” Sagot ni bella.
“Syempre dapat may drama ang pagpapalit ng anyo mo noh! Wag ka nang magreklamo donya!” Ani Bella.
“E baka naman kc bago ko makapagpalit ng anyo pinatay nako ng kalaban.” Wika ni Bobby.
“Hay wag ka na maginarte. Basta isipin mo lang kung anong istura gusto mo at bigkasin mo sinasabi ko wag na masyadong madaming tanong!” utos ni Bella.
“O sige na nga!” sagot ni Bobby. “Here goes nothing.” Dugtong ni Bobby.”

Itinaas ni Bobby ang kanan kamay at ikunumpas ito ng letrang B. Sabay kembot ng parang sexbomb.
“And a ONE and a TWO and a THREE!! Single, single, double-double!”
“Sangalan ng Pinakamaganda at delicious na Diyosa na si Bella. Ako ang tagapangtanggol ng sanlibutan! Kristal Power MUK-UP!!!” Sigaw ni Bobby.

Biglang tinamaan ng kulog si Bobby at isang ipo-ipo ang bumalot sa kanya. Umikot siya ng sobrang bilis halos di mo na makita ang itsura niya. Binalot siya ng makapal na usok. Biglang tumigil ng ikot si Bobby. Napawi ang usok sa paligid.

“Yun na yun? Parang walang pinagbago?” Tanung ni Bobby.

Napangiti si Bella. Ikinumpas niya ang kanyang kamay at lumabas mula sa ilalim ng sahig ang isang Kristal na salamin.

“Tignan mo ang sarili mo sa salamin. Bobby.” Wika ni Bella.

Dahan-dahang lumapit si Bobby sa salamin. Laking gulat nito. Pumayat siya at di lang payat. Ang lalaki ng muscles nya. Meron pa syang six packs. Parang modelo ang itsura ni Bobby. Pantay na pantay ang pagka Moreno ng kanyang balat. Naka-gel na ang buhok niya at may highlights na ginto. Kung tititigang mabuti ay kahawig ni Bobby si Marc Nelson. Umikot bobby at nakita na pati ang pwet niya napaka-ganda ng hubog. Tumingin siya sa ibang parte ng katawan niya ….

“IEEYYYYYYY!!!! PAKSYET!! NAKIKITA KO ANG KAYAMANAN KO! TAGAL KO NA DI NAKIKITA TO!” Sigaw ni Bobby.

Tuwang-tuwa si bobby at naging matipuno ang itsura niya. Naisip niya nga na parang tumangkad siya ng ilang pulgada. Nagbago na nga ang anyo ni bobby. Di niya maipaliwanag ang labis na tuwa na nararamdaman. Di lang itsura ang nagbago kay bobby kundi ang kompiyansa narin nya sa kanyang sarili.

Itutuloy …

kABANATA 2 :: Muling Pagkabuhay

Isang malakas ng paghinga ni Bobby at bigla siyang namulat. “HAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHH!!!” Sigaw ni Bobby
“NURSE!!!” sigaw ng doctor sa hospital

Nagulat ang doctor na nabuhay ulit si Bobby. Dali dalian nilang tinignan si Bobby. Ang pakiramdam ni Bobby ay parang naglakad siya mula Bataan hanggang Maynila (Death March). Nilagyan siya ng oxygen mask at pinakiramdaman ng doctor ang kanyang pulso. Sa sobrang pagod ay nawalan na ng malay si Bobby.

“I think he is already stable” Wika ng doctor.

Nang i-mulat ni Bobby ang kanyang mga mata nakita na nasa tabi niya ang kanyang ina. Nasa loob na pala siya ng kuarto ng ospital. Naalala ni Bobby ang pagkikita nila ni Bella. Naguluhan ang kanyang isip kung isa lamang ba na ilusyon ang kanyang nakita. Naisip nya na maari nga na isa lamang itong panaginip. Muli siyang napatingin sa kanyang ina at hinaplos nito ang buhok nito. Biglang na-alipungatan ang kanyang ina.

“Bobby, Anak. Kala ko ay magiisa nalang ako sa buhay” ani ng ina ni bobby
“Mamu naman! Iiwanan ko ba naman kau.” Wika ni Bobby. “E kau na nga lang ang dahilan kung bakit ako nabubuhay.” Dugtong niya.
“Kamusta ang pakiramdam mo?” tanong ng ina.
“Mabuti naman po. Sa laki ko ba naming ito.” Paliburong sabi ni Bobby.

Biglang may kumatok sa pinto ng kuwarto ni Bobby. Ang doctor ni Bobby kasama ang mga nurse.

“Hello. Good Morning. How are you feeling today?” tanung ng doctor
“Ok naman po Doc!” Sagot ni Bobby
“Well I have good a news for you. Pede ka na lumabas anytime. We’ve run some test and it’s pretty amazing how fast you recovered” Sabi ng doctor. “You had stroke but it was a miracle that you survived, base dun sa ECG mo healthy na ung puso mo. Pero siyempre kailangan parin mag-ingat.”
“Ganon po ba. So maari nako makalabas ngayong araw na to?” Tanung ni Bobby
“Yes. I’ll ask the nurse to fix your discharge form” sagot ng doctor “But I have to warn you. Iwas ka na sa mga matatabang pagkain ha”sabi ng doctor.
“Opo Doc!” Pangiting sagot ni Bobby “Narinig niyo yon Ma! Ok na daw po ko”

Nung araw din nayon ay lumabas na si Bobby sa ospital. Naging normal na uli ang buhay ni Bobby. Ngunit di na muna siya nag-chat sa internet. Inisip na na mas mabuti na muna ang ganon at ayusin ang kanyang buhay. Ibinuhos niya ang kanyang mga araw sa pagtratrabaho sa bakery. Minsan ay sinubukan niyang i-text si Matt pero di ito sumasagot. Muli ay naging miserable ang kanyang buhay.

Isang araw nang malapit na magsara ang bakery nila. Suot suot pa ni Bobby ang Fuchsia Pink niyang blouse. Nang biglang may 3 lalaki ang nagpunta sa kanilang bakery.
“Lilet! Bigyan mo nga ko ng sampung pisong Spanish bread!” Sigaw ng isang mama.
“Di po Lilet ang pangalan ko” sagot ni Bobby
“Di ba? Kala ko Lilet! Kc Liletsunin itsura mo e! Bwahahaha” Halakhak ng mama
“Mama! Kung wala kaung magawang matino umalis nalang kau! Di po kami nagbebenta sa mga taong pangit!” Sigaw ni Bobby.
Biglang naglabas ng baril ang mama at itinutok ke Bobby.
“Tarantadon Bakla ka! Akin na pera mo! HOLDUP to!” Sigaw ng mama.

Di alam ni Bobby kung ano ang pumasok sa kanyang isip. Sinubukan niyang agawin ang baril ng mama. Ngunit naitulak siya nito. Bumagsak si Bobby sa lapag. At itinutok ng mama ang baril sa kanya. Sa isang iglap …

“BANG! BANG! BANG!” tatlong putok ang umalingawngaw sa bayan nila Bobby.

Kala ni Bobby ay katapusan na niya yun. Ngunit laking gulat niya. Inisip nya na makikita niya ang dugo sa kanyang damit pero butas lang ang nakita niya. Pati ang mga taong bumaril sa kanya ay nagulat!

Tumayo si Bobby.”Walang hiya kang hitad ka!” sigaw ni Bobby. Biglang pumasok sa isip na Bobby na sumigaw. Isang napakalakas na hiyaw ang lumabas sa kanyang bunganga. Parang isang libong baboy na sabay sabay sumigaw!

“WWWWIIIIIIIIIIIIIIIIIIIEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEYIIIIIIIIIIIIIHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH” Sigaw ni Bobby

Nagbasagbasag ang salamin sa display ng mga tinapay. Sumabog ang monay, pandelimon, tasty at kung anu-ano pang tinapay sa paligid. Ang tatlong mama ay tumilapon papalayo sa bakery. Ang mga tibo ng salamin ay nakatusok sa buong katawan nila. Gulat na gulat si Bobby sa mga pangyayari. Ilang minuto pa ay dumating na ang mga pulis at dinampot ang tatlong lalaki.

“Ano pong nangyari dito? Ako nga po pala si SP03 Magtanggol” Tanong ng matipunong pulis.
“E kc tong tatlong kontrabidang toh! Tinutukan ako ng baril, gusto ba naman holdapin yung panaderia namin!” Sagot ni Bobby
“Buti nalang at walang nangyari sa inyo” pag-alala ng pulis
“Ay naku, SPO Pogi salamat sa concern mo. Hihihi” malanding sagot ni Bobby
“Bakit nga pala nagbasag basag ang mga display niyo at nagkasabog sabog ung mga tinapay” Urirat ng Pulis
“Errrrr, Ehm, kc pinagbabaril nila yung bakery. Buti nalang at marunong ako mag kung-fu! Sinipa ko sila tas sinayd-kick! Yah! Pow! Yah!” Pagmamalaki ni Bobby
Medyo napangiti ang pulis.”Ganon po ba, Buti nalang kc matagal na naming pinaghahanap tong tatlong tulisan nato. Wanted po sila sa panghoholdup d2 sa bayan natin”
“Talaga? Wala ba kong reward? Echuza!” palabirong wika ni Bobby.
“Meron po. Maari po ba kaung sumama sakin sa police station. Para makapag-file ng report at makuha narin yung reward niyo” Ani ng Pulis.
“Hinde wag mo na ibigay yung reward nagbibiro lang naman ako. Pero sige sasama nako sa pulis station para maireport tong mga gung-gong na to!” Wika ni Bobby.

Kinagabihan. Hinde parin maalis sa isip ni Bobby ang mga pangyayari. Napawi ang lumbay na kanyang nararamdaman. Bigla niyang naalala si Bella Star.

“Totoo kaya na kumain ako ng Ambrosia?” sa isip isip ni Bobby “Kung totoo yun. Siguro madami pa kong kayang gawin.”

Tumitig si Bobby sa vase ng bulaklak na nasa kuwarto niya. Sinubukan niyang i-angat ito gamit ang kanyang utak. Matatagal na titig. Namamawis na siya.

“Leche! Di gumagana! Hay naku” Bigong wari ni Bobby

Aksidente niyang naikumpas ang kanyang kamay at ito’y biglang umilaw! Isang kidlat ang lumabas sa dulo ng mga kamay niya at sumabog ang vase sa harapan niya. Natulala si Bobby sa mga pangyayari. Biglang may kumatok sa kuwarto niya.

“Bobby, Ano nangyayari diyan” pagalalang tanong ng kanyang ina
“Wala po Mamu! Nalaglag lang yung vase d2 sa kuwarto, matulog na po kayo.” Sagot ni Bobby.
“O sige. Linisin mo yan at baka matibo ka ha. Tapos magpahinga ka na.” wika ng ina ni Bobby.

Tuwang-tuwa si Bobby sa nangyari. Napatunayan niya sa sarili na may kapangyarihan nga siyang tinataglay. Di siya makatulog nung gabing yun. Alam niya na madami pa siyang kailangan malaman tungkol sa tinataglay niyang kapangyarihan. Nang biglang!

KRRRRRRRRRRRRRAAAAAAAACCCCCCCCKKKKK!!!!! KZZZZZZZZZIIIIITTTTTT!!!

Lumabas sa kawalan si Bella Star. Gulat na gulat si Bobby. Nagpapatunay lang na totoo ang lahat ng mga nangyari sa kanya.

“Nagustuhan mo ba ang mga taglay mong kapangyarihan?” Tanong ni Bella
“MAMA! Waging wagi ang binigay mong gift sakin” Bulalas ni Bobby “Maraming maraming salamat.”
“Pero let me remind you, Great Power comes great responsibility” Wika ni Bella.
“Parang napanuod ko na yan! Hihihi” Bungisngis ni Bobby
“Hindeh ako nagbibiro! Gagah!” Sigaw ni Bella
“Sorry po, nagbibiro lang ako.” Napawi ang ngiti sa mukha ni Bobby “Wag kau masyadong maingay baka marinig tayo ng nanay ko.” Wika ni Bobby.
“Wag ka magalala. Ginawa kong sound proof tong kuarto mo para walang makarinig satin na naguusap” sagot ni Bella
“Maghanda ka! Mandirigma ni Bella. Ikaw ay aking pagsasanayin para magamay mo ang mga taglay mong kapangyarihan!”

Umikot ang buong paligid. Tila nasa loob sila ng isang ipo ipo at sa isang iglap nagulat nalang si Bobby at nasa ibabaw na sila ng bundok. Lumulutang sila sa hangin at dahan dahan silang bumaba sa lupa…

Itutuloy ...

KABANATA 1 :: Ang Pagsisimula

Tak! Taka! Takataka! Click! Tak! Tak! Tak! Takataka! Tak!
Sa bawat gabi nalang sa buhay si Bobby eto nalang ang maririnig sa kanyang kwarto. Ito ang tunog ng kanyang kompyuter. Gabi-gabi siyang nagchat sa internet upang makahanap ng lalaki na maaring magmahal sa kanya. Ngunit lagi siyang bigo …

Si Bobby ay isang bakla, binababae, badaf. Lahat na maaring itawag sa isang lalake na gustong makipag-relation sa isang lalake. Simula nung maliit palang siya alam na niya na kakaiba siya. Di tulad ng mga ibang batang lalake na mahilig sa baril-barilan, namulat si Bobby na manyika ang hawak. Eto naman ay tanggap ng kanyang ina. Bata pa lamang siya ay naulila na siya sa Ama. Silang dalawa lang ng kanyang ina ang naging magkatuwang sa buhay. Ngunit iba sa mga bakla si Bobby, Siya ay lumaki ng MALAKI. Mataba si Bobby. Lahat na ata ng panlalait sa kanya ay narinig na niya. Baboy, Lumba-lumba, aparador at kung ano ano pang masasakit na salita. Lumaki siyang nagiisa. Kahit nandyan ang kanyang ina di maitatago ang lubos na hinanakit ni Bobby. Sa kabuuan di naman kasamaan ang itsura ni Bobby. Matangkad siya. Maputi at matangos ang ilong. Madami nga ang nagsasabi na hawig daw niya si Nino Muhlach. Binuhos niya sa pagkain ang mga hinanakit niya sa buhay. Ito lamang ang nagpapaligaya sa kanya.

Ting! “hello ctc? What’s ur ASL” lumabas sa monitor ng kanyang kompyuter.
“Uy, may nag message sa kin.” Kilig na isip ni Bobby.
“ 22 m qc” Sagot niya.
Ting! “Oic, I’m 23 m qc” Ang sagot ng lalaki sa kabilang linya.
Ting! “What’s ur Stats?” Binasa ni Bobby.
“Naku, Patay! Paano ba ito. Magsisinungaling ba aketch?” Kagat labing inisip ni bobby
Takatak tak tak! “I’m 5”8’ 150lbs White complexion. Good Looking!” ang pagsisinungaling na sagot ni Bobby. “Bahala na!” ang nasa isip isip ni Bobby.
Ting! “Same here! So how are you?” sagot ng kachat niya.
“Ok naman, Kakasara ko lang ng bakery namin. Medyo pagod …” Ani Bobby
Ting! “ Ah ganon ba? Sana andyan ako para mapawi ang pagod mo. Magaling ako magmasahe!” Sagot ng kachat nya.
“Am Potah!” kilig na kilig na si Bobby “Ah Ganon ba? Oo nga e sana andito ka!” Sagot ni Bobby.
Ting! “Btw. My Picture ka ba?” nagflash sa screen.
“Hmmm, wala e pero I assure you na guapo ko” Ani Bobby, habang kumakain ng kanyang paboritong chicharon.
Ting! “Ah ganon ba, Sayang!” ani ng kausap.”Ok ang nick mo ah! Babe69. hehehe”
“Salamat, Paborito ko kc ung pelikula ng babe. E ikaw me picture ka ba online?” tanung ni Bobby.
Ting! “Meron, http://www.pictureworld.com/hunk4u.jpeg” sagot ng kausap na lalaki

Dali-daliang pinindot ni Bobby ang nasa monitor. Nakita niya ang picture ng kausap. Halos maglalag ang panty este brief ni Bobby. Lumabas ang larawan ng kausap sa internet sa monitor nito. Nakita niya ang napaka-kisig na lalaki. Nakatanggal ang pang itaas na damit nito. Meron itong mga malalaking kalamnan na pede iuntog ang ulo mo at ikaw ay mahihilo. Maputi ang kulay ng lalaki. Napaka amo ng mukha. Sa biglang tingin ay nahahawig nga ito ke Piolo Pascual. Sa Sobrang tuwa ni Bobby ay natapon ang suka sa kanyang damit.

“Ay lintek!” Napasigaw na sabi ni Bobby. Ngunit napawi agad ang kanyang inis ng Makita muli ang nasa kanyang monitor. “Hay… ang guapo naman nito!” nakakangangang tingin ni Bobby. Ngunit naisip ni Bobby ang kanyang pangsisinungaling.

Ting! “Have you seen my pic?” ang lumabas sa kanyang monitor.
Nagmamadaling nagtayp si Bobby sa keyboard ng kanyang kompyuter.
“Yup, you look ok” pagkukunwaring sagot ni Bobby, pero sa isip isip nito “kung alam mo lang! hahaha”
“Ok lang? hehehe kala ko pa naman sasabihin mo na sobrang guapo ko.” Ani ng kausap.
“Yabang! Well let’s see!” Sagot ni Bobby
“Btw, I’m Matt … short for Matthew!” sagot ng lalaking kausap.
“I’m Bobby” pagmamadaling tayp ni Bobby
“Bobby, gusto ko pa sana magtagal pero handa na hapunan naming e. Can I get your Number?” Tanung ni Matt
“O sure, 09179351278.” Sagot ni Bobby
“Mine is 09189805560. Save it ok?” Sagot ni Matt
“Syempre, Save ko!” Ani Bobby
“Ok, Gotta Go!” Sabi ni Matt
Ting! Matt is now Logged Off!

Parang nasa langit si Bobby nung gabing yun. Ngunit di complete ang kanyang kaligayahan dahil alam niya na nagsinungaling siya. Bago matapos ang gabi tumunog ang kanyang cellphone.

Halos magkanda dapa si Bobby sa pagkuha ng kanyang cellphone. Nakasulat sa kanyang cellphone “Kumain ka na ba? Ako tapos na. I just want to say gud nyt! :D” Dali-dali nagpipindot sa cellphone niya si Bobby. “Yup, Kanina pa. Gud Nyt! Din Muah!”. Parang bibeng di mapaitlog si Bobby sa tuwa.

Naging maganda ang naging takbo ng mga araw ni Bobby. Tuwing umaga ay tinetext siya ni Matt ng magandang umaga. Minsan kinakamusta ang kanyang araw. Nabuhay si Bobby sa kasinungalingan sa mga ilang linggo. Hanggang isang araw, nakakuha siya ng text mula kay Matt “Hey Bobby, Meet naman tayo. Nandito ako ngayon sa Mall”. Nataranta si Bobby. Matagal na niyang iniiwasan na di sila magkita ni Matt. Nahulog na ang loob niya sa lalaki na di pa niya nakikita ng harap harapan. Ang lalaki na nagbibigay ng kulay sa kanyang buhay. Alam ni Bobby na din a niya maiiwasan ang hiling ng lalaki. Huminga siya ng malalim at alam na niya na kailangan na niya harapin si Matt.

“Matt, Sige I’ll be there around 4 pm” Sagot ni Bobby.

Nag-ligo na si Bobby at sinuot niya ang kanyang paboritong itim na polo. Humarap siya sa salamin at sabay buntong hininga ng “Good Luck! Bobby kaya mo yan”. Nagpaalam na si Bobby sa kanyang ina. Lumakad siya hanggang kanto at duon ay pumara ng Taxi. Di na nag jeep si Bobby dahil sa kahihiyan. Alam niya na 2 ang pagbabayarin sa kanya Jeep kaya taxi nalang ang kanyang sinasakyan. Hirap na bumaba sa tapat ng Mall si Bobby. Tinext niya si Matt.

“Hi Matt, Wer na U? D2 na me” Text ni Bobby
Ilang sandali pa ay tumunog na ang cellphone niya, si Matt tinatawagan siya.
“Hello Bobby, I’m inside the mall. I just need to pick up something. Let’s meet at the coffee shop at the lobby” Mabilis na sagot ni Matt.
“Ok. See You.” Ang tanging nasabi ni Bobby.

Pabilis ng pabilis ang kabog ng dibdib ni Bobby. “Naku pano ba to? Bakla ka kc kung ano ano pa ang pinagsasabi mo.” Inis na kinakausap ni Bobby ang sarili.

Di muna siya pumasok ng Coffee shop. Nagikot-ikot muna siya ng mall para mawala ng kaunti ang kanyang kaba. Hanggang sa nagkalakas na siya ng loob. Nagpunta na siya sa coffee shop. Sinabi sa kanya ni Matt na naka polo shirt siya na kulay blue. Sa labas palang ng coffee shop ay natanaw na ni Bobby si Matt. Ang lalaki na kanyang pangarap. Nakaupo duon. Katulad na katulad nga siya ng nasa litrato nito sa internet. Habang papalapit ng palapit si Bobby parang hinuhugot siya ng lupa. Nanlalambot ang kanyang tuhod. Tagaktak na ang pawis niya.

“Hello Matt …” Mahinang sabi ni Bobby.
Makikita ang pagtataka sa mukha ni Matt.
“Hi … and you are?” ani Matt.
“I’m Bobby” Pangiting sagot ni Bobby.
“What?!?!” Bulalas ni Matt.
Napatingin ang mga tao sa paligid dahil medyo napalakas ang sagot ni Matt.
“You know what! I hate liars! And guess what you’re one of them. Fat Fag!” Inis na sabi ni Matt. Dali dalian umalis si Matt.
“MATT!! WAIT!!” pigil ni Bobby

Napakabilis ng mga pangyayari. Gusto pa sana pigilan ni Bobby si Matt. Ngunit bigla nalang nanikip ang kanyang dibdib. Di alam ni Bobby na sa kanyang kalakihan ay nagkasakit nap ala siya sa puso. Hindi makahinga si Bobby. Sobrang sakit ng kanyang dibdib. Di niya alam kung sakit ito ng kanya nararamdaman para kay Matt o sakit ng puso. Bigla nalang bumulagta sa coffee shop si Bobby.

Namalayan ni Bobby na binubuhat na siya papasok ng Emergency Van. Parang panaginip lahat ng mga pangyayari. Nagkakagulo ang mga tao sa Hospital. Di parin makahinga si Bobby. Isang malalim na hinga.

Dahan Dahan Pumikit si Bobby.

KRRRRRRRRRRRRRAAAAAAAACCCCCCCCKKKKK!!!!! KZZZZZZZZZIIIIITTTTTT!!!
Isang maliwanag na ilaw na may kahalong kidlat ang nakita ni Bobby. Nakakasilaw na liwanag. Mula sa liwanag naaninag ni Bobby ang isang babae. Lumulutang ito sa hangin. Napakaganda nito. Ginintuan ang buhok at napakinis at napakaputi.

Papalapit ng papalapit sa kanya.

“Paris Hilton?” Tanong ni Bobby.
“Gagang Toh?! Anong Paris Hilton! Mas maganda ko don noh!” Ani ng babae
“Sino ka?”
“Ako si Bella! BELLA STAR! Ang Diyosa ng matataba! Tsedeng!!” Sigaw ni Bella
Nakatunganga parin si Bobby, hindi makapaniwala sa kanyang nakita.
“Alam ko Bobby na busilak ang iyong kalooban. At nandito ako para bigyan ka ng pangalawang buhay. Eto tanggapin mo” Inabot ni Bella ang kumikinang na bagay.
“SAGING?” Bulalas ni Bobby
“Di lang basta saging, nasa kamay mo. Yan ang AMBROSIA! Ang pagkain ng mga Diyosa!” Pagmamalaking sabi ni Bella
“Sinumang nilalang na nabubuhay na kumain ng Ambrosia ay magiging Diyosa na katulad ko.”
“Wow! Magiging kasing seksi mo rin ba ko? Ta sung buhok ko magiging kulay mais din?” Tuwang tuwa na bigkas ni Bobby
“Hep! Hep! Ang sabi ko nabubuhay. Buhay ka ba? Patay ka na Bobby. Pero mabubuhay ka muli at magkakaroon ka ng kakaibang kapangyarihan. Magiging tagapagtanggol ka ng sanlibutan!” Ani Bella
“Talaga! Winner to Mother! I Lab you! Wag ka mag-alala di kita bibiguin!” Wika ni Bobby
“Ano pah hinihintay mo Baklah! Lafang na!” Pautos na sabi ni Bella
Dali dalian sinubo ni Bobby ang saging na ginto. Syempre binalatan niya muna.
Paghuling kagat ni Bobby at lunok biglang nag-ilaw ang kanyang buong katawan. Umangat siya sa hangin. Nagpaikot ikot d2. At isang nakakasilaw na liwanag ang lumabas.

Biglang nagising si Bobby. Hingal na hingal. Gulat na gulat ang mga doctor dahil nabuhay si Bobby.

Itutuloy ...